Κοινοποιησεις

Τώρα που λέξεις
σφίγγουν το λαιμό μου
και γράμματα αναβλύζουν
από τη μύτη και τα μάτια μου,
θα ήθελα να ‘μουν ξωτικό
σε θάλασσες ανίερες
ή σε χώματα εξαγνισμένα .
Καβάλα σε ένα μόριο καπνού τσιγάρου
να λύσω μονομιάς
όλα τα μάγια ,
τις κατάρες
και τους όρκους
κι ύστερα αθώος σα μικρό παιδί ,
για τελευταία φορά να αμαρτήσω
βαφτίζοντας με ποιητή
με νερό και μελάνι.

.
(itreliptisitoushaneshane)