Κοινοποιησεις

έτσι φεύγεις όπως φεύγει το νερό
και δεν κάνει κρύο στο κρεβάτι σου
και δεν τρέμω
είμαι το ψάρι που ανεβαίνει το ποτάμι σου
άνυδρα
άνανδρα
τώρα πρέπει να πεθάνω
αλλά είμαι ζωοτόκο και η αγάπη μου
θα μεγαλώσει σαν καρκίνος
θα εκκολαφτεί μες στην κοιλιά μου
θα γεννηθεί να την τρώω ζωντανή
κι εσύ να την προσέχεις
όταν γυρίσεις στο κρεβάτι
θα επαναστατήσω γελώντας ενάντια
στην εξέλιξη των ειδών
κι ούτε θα γίνω πεταλούδα σου
φίδι θα ολοκληρώνομαι ολομόναχη
γλείφοντας την ουρά μου σε τέλειο αδιαπέραστο κύκλο
δική μου μόνο
δική μου
που κάποτε θέλησα
να γίνουμε λίμνη