Κοινοποιησεις

Μικρά πρέπει να ’ναι τα πράγματα, νοικοκυρεμένα.
Σα μικρές ελβετικές κωμοπόλεις
σα σπιτάκια με γρίλιες στη λίμνη Prášilské παπουτσάκια flat κοριτσιών
σημειωματάρια οκτώ κόμμα πέντε επί δώδεκα, με γραμμές –
δια-
χει-
ρί-
σι-
μα.

Μικροί ήμασταν κι εμείς όταν ήρθαμε στην καταλανική τους οικεία,
νοικοκυρεμένοι.
Μας δέχτηκε η Πολωνίδα οικοδέσποινα με μεράκι
μας έδειξε τα πάνω δωμάτια με τ’ ανοιχτά παράθυρα,
και τ’ ανοιχτά στόματα
μας άνοιξε τα σώματα μ’ αλλόκοτα κλειδιά,
σα να μας βοήθησε να ξεδιψάσουμε το γέλιο της,
κι ο γιος της
σα μετενσαρκωμένη γάτα
που έγλειφε το λείο υγρό της νιότης μας
κι αυτός βοήθησε ν’ ανοίξουν οι ρωγμές στο σώμα μας
νά,
κάπως έτσι
γλαφυρά
ένρινα
υπεριωδώς
μέσα από διαζεύξεις
άνοιγαν μέσα μας οι ρωγμές,
οι εαυτοί μας σα διάτρητες λέξεις
όπου είχε αρχίσει να μπαίνει από παντού όλο
(α)φ(τ)ως.