Κοινοποιησεις

Οι λέξεις, κάποιες φορές, γίνονται ιδιότροπες,
μετατρέπουν μια ιδέα στο αντίθετό της.

Κάποιος γράφει πατρίδα χωρίς να σκέφτεται σημαίες
και μια μέρα τα βουνά κι οι πεδιάδες που πατά,
η γη που σκεπάζει τον ύπνο των νεκρών,
τα χέρια που καλλιεργούν το πρωινό,
μετατρέπονται σε σκοινιά,
σε φωνές πυρπολημένες,
σε καπνό και στάχτη.

Κάποιος διαβάζει ελευθερία και υψώνει τοίχους,
σύνορα ανυπέρβλητα κι απαγορεύει
το πέρασμα σ’ ένα δρόμο
ή το γεμίζει τάφρους.
Χτίζει μια φυλακή με δεσμοφύλακες
και καίει καλού κακού μερικά βιβλία.

Οι λέξεις, κάποιες φορές, χάνονται, τις μεταμφιέζουν,
μας μπερδεύουν, αγνοούν το νόημά τους.

.
(Από το βιβλίο: Las cosas que se dicen en voz baja |
Μετάφραση: Δημήτρης Αγγελής)