Κοινοποιησεις

ο μυθος μου ειναι ο φαρος της πραγματικοτητας μου.
ειναι το αεναα επομενο, αιολο, εξελικτικο της σταδιο.

η πραγματικοτητα ειναι πολυ λιγη, δε μου φτανει.

ο μυθος ειναι μια καποια υποσχεσις,
ειναι η μονη δυνατοτητα,
οσα restart και εαν χρειαστουν.

και αν δεν τα καταφερω να τον εκπληρωσω εγω
(δεν ξερω αν θελω καν),
θα τα καταφερει ο επομενος.

ο επομενος αντικατοπτρισμος μου,

οπως εγω ειμαι ο αντικατοπτρισμος του προηγουμενου.
αρκει,

η εικονα να κινειται,
η και οταν σταματα,
καποιος να την σπρωχνει να γυρισει.

δεν ειμαι,
ισως δε θελω να ειμαι,
κατι παραπανω απο φορεας,
απο κουβαλητης.

ορκιζομαι να κουβαλησω οσο μπορω,
και αλλο τοσο.

ορκιζομαι να ορκισω οσους περισσοτερους μπορω.

γιατι και ολοι αν αποτυχουμε τελικα,

ο μυθος που λαβαμε,

ο μυθος που δωσαμε,

οπως εξ’ορισμου κανει παντα,

θα μας υπερβει.