Κοινοποιησεις

Για να προσφέρουμε πραγματική βοήθεια στους ανθρώπους δεν
είναι απαραίτητο να τους αγαπάμε.
Αρκεί να επιθυμούμε να βελτιώσουμε κάποια έκφραση του βλέμματός τους
όταν αυτό ακουμπάει κάπου πιο φτωχό από τους ίδιους,
να προεκτείνουμε κατά ένα δευτερόλεπτο κάποια ευχάριστη στιγμή της ζωής τους.
Από αυτό το διάβημα και από κάθε θεραπευμένη ρίζα, η
αναπνοή τους θα γινόταν πιο γαλήνια.
Κυρίως να μην καταργούμε παντελώς για κείνους αυτά τα οδυνηρά μονοπάτια,
όπου το προφανές της αλήθειας διαδέχεται την προσπάθειά τους μέσα
από δάκρυα και κόπους.

.
(Από την ποιητική συλλογή του René Char: Φύλλα του Ύπνου |
Εκδόσεις: Πόλις | Μετάφραση Θανάσης Χατζόπουλος)