Κοινοποιησεις

Θυμάσαι άραγε πως μοιάζουν τα πρώιμα τριαντάφυλλα,
νωρίς το πρωί, όταν τα βλέπεις πριν απ
ʼ όλους,
το βιός μας γύρωοι εσχατιές γαλανές
και κανείς την αμαρτία δε τη θέλει.

Την πρώτη μέρα, σηκωθήκαμε
από τα χέρια του Θεού, όπου 
ʽχαμε κοιμηθεί 
τόσο πολύ  που δεν μπορώ να ξέρω•
τα περασμένα γίνηκαν παλιά,
και ότι υπήρξε ήταν πολύ λίγο, –
τώρα, όμως, θα πρέπει να κινήσουμε ξανά.

Τι μέλλει; Μην ανησυχείς,
τον χαμό μην το φοβάσαι,
αφού ο θάνατος είναι απλά η πρόφαση•
τι άλλο γι
ʼ απάντηση θέλεις;
θα έρθουν νύχτεςγεμάτες καλοκαίρι
και μέρες λαμπερού φωτός
θα ζούμε εμείς, θα ζει και ο θεός.