Κοινοποιησεις

Που βάφω τις βλεφαρίδες μαύρες
και φωτεινότερα τα μάτια
κι ακόμα πιο κόκκινα τα χείλη,
και που ρωτώ από καθρέφτη σε καθρέφτη,
αν όλα έχουν καθώς πρέπει,
δεν είναι από ματαιοφροσύνη:
αναζητώ το πρόσωπο που είχα
προτού ο κόσμος γίνει.

Τί κι αν κοιτάζω έναν άντρα
σαν να ‘ναι ο άντρας της ζωής μου,
ενώ το αίμα στέκει παγωμένο
και μένει ακίνητη η καρδιά μου;
Άπονη τάχα γιατί να με νομίσει
ή και να νιώσει προδομένος;
θα μ’ άρεσε αυτό που ήμουν ν’ αγαπήσει
προτού ο κόσμος γίνει.

(σε μετάφραση ΑΝΤΩΝΗ ΖΕΡΒΑ)