Κοινοποιησεις

Χάνομαι για μέρες στους αριθμούς του κήπου σας
Κρύβομαι σε υπολογισμούς
Σε αλλωνών ζωές
Κι όταν πνιγμένο με νομίσετε
Εγώ απ τα μαλλιά του ήλιου θα σωθώ
Θα βγω στις σμαραγδένιες θάλασσες.

Στους δρόμους της βρώμικης πόλης
Τα μπροστινά τ’ αυτοκίνητα
ώρες μανιασμένες
– πόσο βρώμικοι δρόμοι
– πόσο ίδια τα σχήματα
Γραμμές σε ορίζουν
Ευθείες σε καθορίζουν
Κάπου να σταματήσεις
Να πιαστείς
Πάρε μια ανάσα
– Πες μου, πώς ο κισσός σκεπάζει έτσι μαγικά τα σκουπίδια;

Μη χαθείς

Κάθε μέρα ζήτα απ’ τον ουρανό τον χαμένο σου χρόνο
Απ’ τα δέντρα τις ανάσες που χάνεις στα τετράγωνα τα σπίτια
Απ’ τη θάλασσα βουτιές ζωής
Κι έναν βαθυπράσινο κισσό να πνίγει την αδιαφορία.

Μην χάνεσαι ζωή

.
(Photo by Hector Gonzalez de Cunco)

Προηγούμενο άρθροΠόππη Δέλτα | Στο νησί
Επόμενο άρθρο“Το μπαρ των ονείρων σου¨
ΜΑΡΙΑ ΣΓΟΥΡΟΥ
Γεννήθηκα , μεγάλωσα και αναπνέω στην Θεσσαλονίκη. Εκεί όπου όλα καταλήγουν στη θάλασσα. Δρόμοι, κτίρια, όνειρα, σκέψεις… Άρχισα να γράφω έτσι, απ’ το πουθενά κι όσο γράφω θέλω να φτάσω κάπου. Μπορεί να επιστρέψω στο πουθενά όμως μέχρι τότε θα έχω ήδη λυτρωθεί. Το 2018 τύπωσα τα ταξίδια μου με τίτλο « Τα πολλά πρόσωπα του Ιανού»/ Εκδόσεις Πηγή