Κοινοποιησεις

«Δεν περπάτησα ποτέ πριν Άνοιξη χέρι-χέρι με κάποιον και να μυρίζουμε μαζί τα πρώτα άνθη της πασχαλιάς, να βλέπουμε τα πρώτα ανθισμένα λουλούδια στα μπαλκόνια της πόλης, να χαιρόμαστε τον πρώτο ήλιο και να περιμένουμε να ζήσουμε κι άλλες τέτοιες μέρες φωτεινές, να περπατάμε και να βγάζω το μπουφάν μου επειδή ζεστάθηκα, να τρώμε μαζί το πρώτο παγωτό και να του γκρινιάζω ότι είναι πολύ νωρίς και πώς να..δες..τώρα κρύωσα, να μετράμε αντίστροφα για το καλοκαίρι, να κάνουμε σχέδια για τις πρώτες μας διακοπές… Το κανα με σένα πρώτη φορά…

Δε περπάτησα ποτέ πριν Καλοκαίρι στην παραλία σούρουπο χέρι-χέρι με κάποιον και να κοιτάζουμε τον ήλιο που φεύγει, τα χρώματα στον ουρανό που αλλάζουν υποδεχόμενα τη νύχτα, να είμαστε ξυπόλυτοι, να νιώθω στα πόδια μου την άμμο και να νιώθω τόση ελευθερία λες και η άμμος είναι φτερά, να μυρίζει τα γεμάτο από αλάτι μαλλιά μου, να γέρνει προς το μέρος του το κεφάλι μου και να το φιλάει, αλλά να μη μ αφήνει ακόμη από τα χέρια του, να με κρατά ακόμη, να μη φοράω ρολόι στο χέρι, να μην μου λείπει το κινητό, να είμαι ξέγνοιαστη δίπλα του, να σταματάμε σε όποιο σημείο μας αρέσει, να βουτάμε μόνοι μας στο νερό, να αγκαλιαζόμαστε και να ξεπλένω το μέσα και το έξω μου… Το κανα με σένα πρώτη φορά…

Δε περπάτησα ποτέ πριν Φθινόπωρο στη βροχή χέρι-χέρι με κάποιον. Να χαίρομαι που ψάχνω μετά από μήνες τη ζακέτα μου για να βγούμε έξω, να περπατάμε και να πέφτουν πάνω στα πόδια μας τα πρώτα φύλλα, να κοιτάζουμε τα σύννεφα και να περιμένουμε κι άλλη βροχή, να έρχεται πιο δυνατή βροχή και να μπαίνουμε γρήγορα στο πρώτο καφέ που βρίσκουμε, να πίνω την πρώτη ζεστή σοκολάτα, αυτός το πρώτο του κρασί, να κάνουμε σχέδια για τα πρώτα χειμωνιάτικα ταξίδια μας, να τον φιλάω και να βάζω για λίγα λεπτά το πρόσωπό μου στο λαιμό του λερώνοντας του με κραγιόν το φθινοπωρινό του πουλόβερ…. Το κανα με σένα πρώτη φορά….

Δεν περπάτησα ποτέ πριν Χειμώνα στο χιόνι χέρι-χέρι με κάποιον….»

-Ανθή;

-Ναι, μη με διακόπτεις, γράφω κάτι…

-Έλα να δεις έξω, το στρωσε…

-Τόσο πολύ;

-Ναι, κάνε ένα διάλειμμα, βάλε τις μπότες σου και πάμε έξω να περπατήσουμε μαζί στο χιόνι…

Ανθή Πάνου