Κοινοποιησεις

Τις ανασκοπήσεις της χρονιάς τις φαντάζομαι
σαν να βάζεις δυο δάχτυλα στον λαιμό,
ίσα για να ξεράσεις, όσα ένα χρόνο τώρα έχεις φάει.
Ή σαν μια ανάκριση από τα όργανα της τάξης,
να πεις τι ξέρεις και τι είδες.
Ή, σαν τα γενέθλια όλων μας που συμπέφτουν
στις 31 Δεκεμβρίου,
κι αντί για ευχή,
να κλείνουν με την γνωστή επωδό δελτίου ειδήσεων
“ευχάριστες ή δυσάρεστες,
αυτές ήταν οι ειδήσεις μας για φέτος”.

Σενάριο 1ο.
Βάζω τα δάχτυλά μου στο λαιμό.
Ξερνάω μίσος,
διαγνωσμένο σεξισμό,
επικίνδυνο ρατσισμό,
εθνικιστικά τύμπανα πολέμου,
στα σχολεία σημαίες κι άκρατο φασισμό,
χολιασμένο μίσος στο αλλιώτικο,
η γυναίκα προκαλεί,
χυδαία γκάλοπ να ετυμηγορούν ανθρώπινες ζωές,
αστυνομικοί να συλλαμβάνουν έναν νεκρό,
κοσμηματοπώλες διψούν για αίμα,
πιο πέρα στην Ομόνοια γιουχαΐζουν κάποιον να πέσει –
πάλι- νεκρός,
κι όλα αυτά μέρα μεσημέρι.

Σενάριο 2ο.
Στέκομαι μπροστά από μια λάμπα πρησμένη απ’ το ξύλο.
Δε διστάζω στιγμή.
Καταθέτω όσα ξέρω:
πρόκειται για θρασέα ανθρωπάκια που χυμάνε στους αδύναμους,
στους ξένους που δεν έχουνε το ίδιο αίμα,
στους τοξικομανείς που διαφοροποιούν τις εμμονές τους,
στους οροθετικούς που δεν βάζουνε όρο
με ποιον θα πηγαίνει ο άλλος στο κρεβάτι,
στους ομοφυλόφιλους που τους πρέπει φυλακή
και αιμόφυρτοι συλλαμβάνονται,
στους ασθενικούς που ακόμα προσπαθούνε
να βρουν το ευγενές συνώνυμο της λέξης ‘’πολεμάω’’,
στις γυναίκες που αρνούνται το σεξ,
στις γυναίκες που καταγγέλλουν τη βία,
κι ύστερα άνανδρα – πολύ άνανδρα –
κρύβονται πίσω από εκείνο το γελοίο
“είχανε δώσει δικαιώματα”
και ζητιανεύουν για επιείκεια.

Σενάριο 3Ο.
Οι ειδήσεις του 2018 ήταν δυσάρεστες.
Όση χαρά κι αν πρόσφερε το κλείσιμο του mega.

Παραμονή πρωτοχρονιάς.
Προετοιμασίας βασιλόπιτας.
Ετούτος ο χρόνος μυρίζει αίμα και πορτοκάλι.
Άλλοι τρέχουνε σαν τρελοί για να προλάβουνε,
να τους βρει καθαρούς ο καινούριος χρόνος.
Να τελειώσουν και τις τελευταίες εκκρεμότητες,
κι ύστερα,να κρεμάσουνε ανακουφιστικά το κεφάλι τους
κάτω από πιστολάκι του μπάνιου.
Πρόκειται για μια σαρδόνια αντίφαση
να αισθανθούν ανώτεροι και καθαροί,
ενώ εκείνος – λένε – ότι γεννήθηκε σε στάβλο
με ακάθαρτες συντροφικές προβιές ζώων.
Ξέρουνε, όμως, πολύ καλά ότι βρομάνε.
Γι’ αυτό και σπεύδουν το ταχύτερο να ξομολογηθούνε
στο μπάνιο του σπιτιού τους.

Για τον νέο χρόνο δεν έχω ευχές.
Ακόμα δεν κατάλαβες τι προκαλέσανε οι δικές σου;

(Φωτογραφία: Αντώνης Σιόντρας)

 

Προηγούμενο άρθροΑγαπάω
Επόμενο άρθροΜαζί.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΤΣΑΔΟΥΡΗ
σαρκοφάγα ενεργητικοπαθητική προδιάθεση για αρπαχτές με λέξεις. χωρίς αγκαλιά. ανιάτως πάσχουσα από χρόνιο σεξισμό για την πάρτι τους. εντοσθιώνω ψαχουλευτικά ανθρωπάρια, παπάρια, στιγμές, στυγνές, ψαχουδουλεύοντας χωρίς τακτ οισοφάγους και στομάχια. μεγάλωσα σε χωριό. πιστεύω στο μάτην