Κοινοποιησεις

Γονατίζω μπροστά στην εικόνα σου…

Να γυρνούσα τουλάχιστον
μ’ ένα στίχο στο σπίτι
διάφορο στην άκαρπη αναζήτησή σου·

στον αχθοφόρο φιλοδώρημα απ’ τον ταξιδευτή.

Τη σκάλα όμως πάλι άρπαγας θ’ ανέβω.
Από την αρμαθιά λείπει της θύρας το κλειδί 
– στο κεφαλόσκαλο η αγρύπνια φριχτή δοκιμασία.
Ό,τι με παρηγορεί και στέκω όρθιος
είναι η μοναξιά που ζει η φύση
απόψε στην αστροφεγγιά και πάντα στο λυκόφως.

Πού το κρησφύγετό σου
να ’ρθω να πυρπολήσω την αυλή
τους στίχους που μου έταξες να πάρω

όταν συνθηκολόγησα μπρος στην εικόνα σου
και ομολόγησα την πλήρη υποταγή…