Κοινοποιησεις

Βλέπω στην τηλεόραση ωραία κοστούμια με ασορτί πουκάμισα και γραβάτες.
Ενίοτε η κάμερα εστιάζεται σε μερικά χρυσά μανικεντόκουμπα.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι σίγουροι για αυτό που θέλουν. Την κυβέρνηση.
Γνωρίζουν ποιος φταίει. Πάντα οι άλλοι, ποτέ οι ίδιοι.
Και ένα υπερτροφικό “εγώ” θέλει τιμές αυτοκράτορα και καίσαρα.
Αυτά έχει η δημοκρατία. Ο ρόλος του δυνάστη δεν είναι πια κληρονομικό δικαίωμα.
Και ο αυτοκράτορας δεν είναι πια ελέω θεού. Αν και στο σύνταγμα μας
κάνει κουμάντο ακόμα η Αγία Τριάδα. Η δημοκρατία είναι ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ.
Διαλέγεις με την ψήφο σου όποια μάρκα τυράννου γουστάρεις.
Και μετά θυμώνουμε, τους βρίζουμε, τους πετάμε γιαούρτια και αυγά.
Αλλά στο τέλος τους ξαναψηφίζουμε γιατί η τηλεόραση λέει πως η χώρα χρειάζεται σταθερότητα. Σύμφωνοι λοιπόν. Πετύχαμε σταθερότητα στη φτώχεια για σένα,
τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου. Ευχαριστημένος φίλε;
.
(Από το βιβλίο: Παράλληλες καθημερινές απώλειες | Οι εκδόσεις των συναδέλφων)