Κοινοποιησεις

Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος
ήταν γραμματέας της ιεράς συνόδου, παραλάμβανε όλες τις εκθέσεις
για τα βασανιστήρια της χούντας.
Όταν βρέθηκε στο θρόνο του, με τα χρυσά άμφια και την αυτοκρατορική
του μίτρα, δήλωσε πως δεν ήξερε πως στην Ελλάδα γίνονταν βασανιστήρια.
Ένας άλλος παπάς από τη Γουατεμάλα, ο επίσκοπος Χεράρδι, έκανε έρευνα
για τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις στη χώρα του.
Συγκέντρωσε χίλιες μαρτυρίες. Την ίδια δουλειά έκανε και ο αρχιεπίσκοπος
του Ελ Σαλβαδόρ, Ρομέρο. Ο παπάς αγνόησε τις καταγγελίες τους.
Ο Ρομέρο δολοφονήθηκε την ώρα της θείας λειτουργίας μέσα στην εκκλησία
του, και ο Χεράρδι βρέθηκε με το κεφάλι πολτοποιημένο.
Οι δολοφόνοι δεν βρέθηκαν ποτέ. Και ο Πάπας Ιωάννης-Παύλος ο Β’ ουδέποτε
καταδίκασε αυτές τις στυγερές δολοφονίες.
Αρχή του ήταν, όπως και του δικού μας του Χριστόδουλου, να τα έχει πάντα
καλά με τις χούντες.
.
(Φωτογραφία εξωφύλλου: Κατερίνα Χατζηδημητρίου |
Από το βιβλίο: Παράπλευρες καθημερινές απώλειες | μικρά κείμενα | ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ)