Κοινοποιησεις
 
Ένας βασανισμός
Αφόρητος
Κάθε φορά που αναρωτιέμαι
Ποια είμαι;
Μπροστά από το φως του ήλιου
Μα και στο σκοτάδι
Η ίδια σκέψη
Ο ίδιος βασανισμός
Με χτυπά ανελέητα
Ύστερα σταματά
Τη στιγμή που με βλέπει να τρομάζω
Τσακώνομαι
Με τις σκέψεις μου
Τσαλακώνοντας κάθε κρυμμένη πτυχή
του εαυτού μου
Φοβισμένη για όλα
Για όσα είναι εδώ
Και όλα όσα έρθουν
Καθισμένη σε μια μεριά
Που κάποτε λάτρευες
Κολλημένο το σώμα μου εκεί
Μη μπορώντας να σηκωθώ
Για λίγο
Καθώς νιώθω τον βαθύ θυμωμένο πόνο
Στο αδύνατο σώμα μου
Συγγνώμη
Για ποιον βασανισμό μου μιλάς;