Κοινοποιησεις
 
Κάθε νύχτα,
θα γράφω και από μια ιστορία.
Για κάποιον λυπημένο
ή κάποιον τρελά ερωτευμένο.
Και κάπου στην μέση,
θα βάζω κι εμένα.
Άπραγη,
με μάτια υγρά.
Θα λέω πως σκοντάφτω,
πάνω σε μια καταστροφή
με γεύση αηδιαστική.
Ύστερα,
πως πλήττω
αυτά τα ήσυχα μεσημέρια
και πως κάθε βράδυ,
νοσταλγώ όλους εκείνους
που με εγκατέλειψαν
ένα πρωί.
Έπειτα,
με πολλή ηρεμία,
θα μετρώ ένα-ένα
αυτά τα ανήσυχα βράδια
ακούγοντας
τη δική τους θλίψη,
που θα την ονομάσω
τέχνη.
Και ποίημα,
όλες αυτές τις νύχτες
που θα γράφω και από μια ιστορία.