Κοινοποιησεις
 
Ψαχουλεύω σε ένα βρώμικο παρελθόν.
Κι ύστερα ψάχνω βαθιά
σε ένα μυαλό,
γεμάτο όνειρα.
Ψαχουλεύω σε κάτι σκονισμένα ράφια
με τα πιο σκονισμένα χαρτιά,
για τα γράμματα που δε σβήνουν ποτέ.
Λες και έχουν γραφτεί με μπλε μελάνι,
βαθύ.
Συγκατοικώ με μια μοναξιά,
που είναι πάντοτε δίπλα μου.
Η ψυχή μου έχει πια φθαρεί.
Σα σκόνη.
Πάνω σε ένα γυαλί.
Πιο βρώμικο από ποτέ.
Όσο κι’ εκείνο το παρελθόν.
Με πολλή λύπη
και χέρια στεγνά.
Όλα θα’ ναι εντάξει.
Θα το δεις.
Θα πάψω να ψαχουλεύω
την αγάπη.
Δε θα ξανά ψάξω
τα στεγνά σου χέρια
κι ούτε τα γράμματα
με το βαθύ, μπλε μελάνι
που δε πρόλαβα ποτέ να τελειώσω.