Κοινοποιησεις

Έφτασε η στιγμή της τακτοποίησης σκέψεων και συναισθημάτων.
Βάρος στο στήθος. Λησμονημένα μάτια .
Μια θάλασσα και κάτι ιδέες χωρίζουν τους ανθρώπους,
μα δεν είναι αυτά που τους ενώνουν όταν το άγγιγμα
είναι επιτρεπτό και η ιδεολογία κοινή.
Με πλήγωσες που με αμφισβήτησες.
Απομακρύνεσαι από φόβο και με τον καιρό νιώθω ανίκανη να
σε κερδίζω σε κάθε πισωγύρισμά σου.
Η δυσπιστία σου στα λόγια μου και στα μάτια μου
σε κράτησαν μακριά μου για καιρό,
σαν αλυσίδες σε φτερά που πασχίζουν να αγκαλιάσουν.
Και όταν ελευθερώθηκες απ’ τα δεσμά σου εκείνες βρήκαν τρόπο
να σε φυλακίσουν ξανά με τη δικαιολογία να
σε προστατέψουν απ’ το κρύο.
Έτσι εμείς οι άνθρωποι πλαταίνουμε τη θάλασσα και
οι ψυχές χωρίζουν.
Ποτέ δεν τις ρωτάμε Θνητοί και λίγοι Ανέμπιστοι για
τον εαυτό μας Μακριά σου λοιπόν, δεν συνήθισα ποτέ,
χτίζω τα βράδια παλάτια στην άμμο που το πρωινό κύμα τα ισοπεδώνει.
Η αγάπη μας , αγάπη μου , παλάτι από άμμο που για μια στιγμή ,
όταν σ’ αγγίζω, γίνεται κάστρο από πέτρα.
Αγέρωχο , ψηλό, αιώνιο.
Για μια στιγμή.
Όσο κρατάει ένα βλέμμα,
όσο κρατάει μια λέξη σου γραμμένη στον αυχένα μου
και ένας ψίθυρος κάτω από το φεγγάρι,
όσο κρατάει μια ανάσα μου, όσο κρατάς καρδιά μου.
Όταν θα φεύγεις κράτα για θύμηση την παράστασή μας και
στόλισέ την σε ένα σύννεφο στιγμές.
Όταν το τίποτα ταυτίζεται με το πάντα και
το μόνο που υπάρχει είναι το τώρα.
Κράτα τη θύμηση ως έχει, καθαρή και αιθέρια.
Μην την σκοτεινιάσεις με το νου.
Μην προσπαθήσεις να με σκοτώσεις. Δεν ωφελεί.
Τα νεκρά μου τμήματα μέσα σου θα υπάρχουν.
Κρυμμένα σε “υπο-δωμάτιο” συνειδήσεως μαζί με όλα
τα σημάδια του σκοταδιού σου.
Η λάσπη και οι ενοχές δεν θα σε αφήνουν να με βρεις,
θα αλλοιώσουν την μορφή μου.
Για αυτό σου λέω αγάπη μου, κράτα με στο φως για συντροφιά
και ας ξεχάσεις το όνομα μου.
Άσε με στον ήλιο να χαρείς.

Προηγούμενο άρθροΜαύρες παντιέρες
Επόμενο άρθροΤο Βαπόρι
ΝΑΓΙΑ ΞΕΝΑΚΗ
Μεγάλωσα στην επαρχία ,εν πλω, σε ένα νησί. Δεν έχω γεννηθεί ακόμα και δεν είμαι σίγουρη για τον αν έχω πεθάνει ως τώρα. Υπάρχω με την αμφισβήτηση , το δείλι , την μουσική και την ηδονή των λέξεων . Σιχαίνομαι την ομοιομορφία . Είμαι ερωτευμένη με κάθε αντίφαση . Για να σε συμπαθήσω αρκεί να έχεις συναισθήματα διπολικού και την ικανότητα να μπορείς να τα ελέγχεις χωρίς να τα σκοτώνεις . Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα άδειο μπουκάλι κρασί.