Κοινοποιησεις

Ναι, ναι!
Xθες όλη νύχτα μύριζε “εσύ”!
Έχω μεγάλη φαντασία και χωράει τις φωτογραφίες σου.
Το χαμόγελό σου,
τις εξαγριωμένες σκέψεις μου και φυσικά χαρτί, στυλό, μουσική.
Όλα κοιμούνται μαζί μου.
Έχω πληγές στα χείλη
που ανοίγουν σαν αναπόφευκτη αντίδραση,
όταν με κοιτάζεις.
Όταν ξυπνάω σε ερωτεύομαι ξανά…
Όταν είσαι ερωτευμένος νιώθεις ένα ελαφρό αεράκι.
Δεν σε νοιάζει για τα ρούχα σου,
για τα μαλλιά σου,
για το πού έχεις να πας
ή για το τι θα νομίσουν οι γύρω σου.
Δεν έχεις να κάνεις τίποτε
πέρα από το να λαχανιάσεις
ανεβαίνοντας ανηφόρες με κλίση 45 μοίρες,
για να κοιτάξεις τη θάλασσα που ξεδιπλώνεται.
Σκέφτεσαι ότι δεν θα’ θελες να πεθάνεις
κι αρχίζουν να φωνάζουν οι μέρες
“πήγαινέ με ταξίδι”,
“βρες το μπλουζάκι σου που θα της φορέσεις,
τη μουσική για το ξύπνημα της”,
“θαύμασε τα μάτια της”
και “ζέστανέ την με την ανάσα σου”…

(Φωτογραφία: Χρήστος Διαμάντης)

Προηγούμενο άρθροΙΛΟΥΣΤΡΑΣΙΟΝ
Επόμενο άρθροΜια αγκαλιά από όνειρα
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.