Κοινοποιησεις

του Χρήστου Διαμάντη “ΣΚΕΤΟ JACK”

Το βιβλίο του Σπύρου Σμυρνή “Ανθρώπων Σκιές” από τις εκδόσεις Πνοή,
το αναδείξατε στα 10 πρώτα στην κατηγορία Πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας.

Οι αναγνώστες απαντούν στο ερώτημα που τους απεύθυνε η ομάδα του Cignialo.gr


Ερώτηση:

-Όταν κλείσατε το βιβλίο αφού είχατε διαβάσει και την τελευταία σελίδα, ποιές λέξεις σας ήρθαν στο μυαλό;

Απαντήσεις:

 

Δήμητρα Παναρίτη

-Αν θέλετε μόνο λέξεις και όχι κάτι παραπάνω, ένα κείμενο ίσως, τότε είναι αυτές: ναρκισσιστική παρακμή, αναζήτηση της αυθεντικότητας, αυτοκαταστροφή, μοναξιά, συμβιβασμός, αντιδραστικότητα, τραγική πεζότητα, συναισθηματικό κενό, περιθώριο, κραυγή απόγνωσης, ρεαλισμός, ασυγκράτητη ανάγκη για ρομαντισμό.

Afroditi Zaggana
-Η απάντηση στην ερώτηση : Αργεί το επόμενο;

Vasia Passa

-Παραφράζοντας λιγάκι το ερώτημά σας, η δική μου οπτική ως αναγνώστρια, είναι η εξής:

Το «Ανθρώπων Σκιές» δε το διαβάζεις.

Σε διαβάζει. Καθώς, λοιπόν, ανακαλύπτεις ότι όλος ο μικρόκοσμός σου βρίσκεται μ’ έναν μυστήριο τρόπο χωμένος στις αράδες του, δεν σου μένουν λέξεις για να το περιγράψεις, μα συναισθήματα. Πολλά και ανάμεικτα.

Κάτι γλυκόπικρο κι έντονο σαν γεύση από πικραμύγδαλο…

Pan Pap
-Μου ήρθαν στο μυαλό τα κατ’ εμέ τρία ουσιωδέστερα στοιχεία της φύσης: τσιμέντα, ντεσιμπέλ και ανθρώπινα υγρά.
Μέσα στο βιβλίο ενώνονται, αναδεύονται και φτιάχνουν το πιο σημερινό, ηλεκτροφόρο blues της πόλης.

Κι αν ποτέ μου ζητήσουν να μιλήσω γι’ αυτό, «κάτι σαν αυτό» θα έλεγα σαν εισαγωγή.

Eleni Skarpou
-Μόλις κλείνεις το “Ανθρώπων Σκιές”, δε σκέφτεσαι απλά τις λέξεις που έχεις δει γραμμένες από τον Σπύρο, αλλά βιώνεις και ξαναβιώνεις τις ζωές των χαρακτήρων του.
Η γλώσσα τους, σου είναι σίγουρα οικεία και αληθινή.
Η καθημερινότητά τους δεν μοιάζει μακρινή από την δική σου.
Ο, τι τους έχει βασανίσει και μετά αναστήσει, σίγουρα σε αφήνει έκπληκτο και σε κάνει να θες να ξαναδιαβάσεις για να ξαναζήσεις μαζί τους.

Θα θυμάμαι πάντα το “Σημείο Μηδέν” και θα επιστρέφω σίγουρα στις λέξεις του Σπύρου Σμυρνή, γιατί αγαπώ το τρόπο που περιγράφει τα πάθη και τα λάθη των ανθρώπων.

Adriana Koulieri
-Η μουσική, η αληθινή αγάπη και το σημείο μηδέν.
Το σημείο εκείνο που όλα γεννιούνται ή όλα χάνονται μέσα σε ένα λεπτό, πριν καν το καταλάβεις.
Οι άνθρωποι που μέσα στην αταξία των πραγμάτων, χωρίς αρχή, χωρίς τέλος, κατορθώνουν και κοιτούν το χάος κατάματα.
Εκείνοι που τολμούν να κρατήσουν την ανάσα τους κάτω από νερό, προσπαθώντας να νοηματοδοτήσουν την ίδια τους την ύπαρξη.
Αυτοί που βρίσκουν το θάρρος, έστω να ψελλισουν όσα δεν έχουν ειπωθεί μέχρι στιγμής, όσα μπορεί να μην ακούγονταν ποτέ.
Αυτοί που ζουν.
Όχι ως απλοί θεατές που αναμένουν παθητικά τις εξελίξεις των πραγμάτων.
Αυτοί που ζουν ως ακροβάτες, ακροβάτες του χάους.

Christos Diamantis

-Αυτό που κάνει ξεχωριστό, το βιβλίο του Σπύρου Σμυρνή, κατά την άποψή μου, είναι πρωτίστως η θεματολογία κι ο τρόπος περιγραφής και εξιστόρησης.

Ο Σπύρος, έχει το τρόπο του να εκτελεί «το άρρωστο», τη σήψη και τις συμβάσεις αλλά όχι με τους ήρωές του.

Για μένα, έγιναν πλέον 21.. καπνισμένα διηγήματα, ορισμένα εκ των οποίων ξεχώρισαν τόσο, ώστε ήδη να τα έχω κατατάξει στ ‘«αγαπημένα» όπως λέμε..

Χριστίνα Αλώση
-“Τελικά, υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι εκεί έξω που παλεύουν να τα βρουν με το χρόνο”

Αγγελική Καραλή

-Ιστορίες που αν τις γδύσεις από το ωμό λεξιλόγιο και την κυνική γλώσσα, μιλούν για την αγάπη σε όλες τις εκφάνσεις της.

Ιστορίες που σε ταξιδεύουν και σε βάζουν σε σκέψη «μπορεί να τύχει και σε έμενα».

Ιστορίες που λες, πίνοντας αλκοόλ με φίλους…

Ιωάννα Κουκουζέλη

-“Αγάπησα τα σκοτάδια μου περισσότερο” , εσωτερικότητα, ανικανοποίητο, ακρότητα, συναίσθημα, απομόνωση.

Σταμάτης Γρίσπος
-“polaroids μέσα από ραγισμένο γυαλί”.
 
 
Μαίρη Καραμπίκα
-Μπορώ να πω ότι κάθε φορά που κλείνω το βιβλίο, το ξανανοίγω γιατί ποτέ δε φτάνει!
Δεν μπορείς να το διαβάσεις μια φορά.
 
Νίκος Πολιουδάκης

-Ρομαντικό, μαύρο, ωμό, ερωτικό, ειλικρινά βρωμόστομο..


.

(Αξίζει να το ξαναψηφίσουμε).

ΟΔΗΓΙΕΣ: Ακολουθείς τον σύνδεσμο

πατάς Καταχώρηση Ψήφων,

έπειτα ολοκλήρωση

και μην ξεχάσεις την επιβεβαίωση στο email σου διότι είναι πολύτιμη για εμάς.
http://www.publicbookawards.gr/2018/vote2018.php…

Προηγούμενο άρθροSubject: Διγενής Ακρίτας
Επόμενο άρθροΣΤΑΖΟΥΝ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ | ΔΗΜΗΤΡΑ ΑΓΓΕΛΟΥ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μένει στα Εξάρχεια. Ζει στον πλανήτη του. Βλέπει φωτογραφικά (κυρίως ασπρόμαυρα) Γνωρίστηκε με τη φωτογραφία τον προηγούμενο αιώνα. Αγαπά τον Φρίντριχ Νίτσε για το "Η αισθητική είναι ανώτερη της ηθικής". Αγαπά τη λέξη ελευθερία και το ασπρόμαυρο πορτραίτο. Τα καρέ του Ντίνου Διαμαντόπουλου και τον Helmut Newton, εμμονικά. Συμφωνεί πώς ο χρόνος καταστρέφει τα πάντα, εκτός από το ουίσκι. Κι ότι κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το θάνατο, παρά μόνο η ζωή. Είναι πεπεισμένος πώς η ζωή του είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία και πώς ο γιαλός είναι στραβός.