Κοινοποιησεις
Ο ψυχαγωγός είναι λεπτή δουλειά.
Ώρες και μέρες και μήνες
Ψάχνει τη λέξη
Την κίνηση
Την εικόνα
Τον ήχο
Που θα κάνει την
Ψυχή
Να ανακαλύψει
Ένα ακόμα κομμάτι της.
Η ψυχή δεν είναι παίξε γέλασε
Και η αγωγή της είναι πράμα επίπονο
Χρονοβόρο
Ριψοκίνδυνο.
Ο ψυχαγωγός ρίχνει τον εαυτό του στον βούρκο
Στη λάσπη
Στα βάθη της δικής του ψυχής
Μέχρι να μπορέσει να αντλήσει το υλικό
Το πρωτόλειο
Και πρωτογενές
Με το οποίο θα στήσει το σύμπαν ξανά από την αρχή.
Ο ψυχαγωγός δεν οπισθοχωρεί στον γκρεμό της θλίψης
Δεν αδρανεί στο σκαμπανέβασμα του πένθους
Δεν απαξιεί το κλάμα του, το γέλιο του
Το πέσιμο, τις ήττες του.
Ο ψυχαγωγός βρίσκει το θάρρος
Και την τόλμη
Και πολλές φορές το θράσος
Να σταθεί μπροστά από τους πολλούς
Μόνος του
Και να ανάγει την ψυχή τους
Σε μέρη που ούτε η ίδιοι δεν είχαν φανταστεί.
Ο ψυχαγωγός θέλει το έργο του-
Για το οποίο καιρό πολύ εξασκήθηκε προηγουμένως-
Να αρπάξει μία-μία τις ψυχές του κοινού του
Και να τις ξαναπλάσει από την αρχή.
Ο ψυχαγωγός ξέρει πως το θέαμα δεν είναι δική του δουλειά
Καθ’ αποκλειστικότητα.
Εκεί έξω υπάρχουν οι τσαρλατάνοι
Οι δημαγωγοί
Που θέαμα προσφέρουν στον κόσμο κι αυτοί
Απαξιώνοντας του ψυχαγωγού το έργο
Αγνοώντας το κατάφωρα.
Αρπάζουν τα εργαλεία του ψυχαγωγού
Ένα βράδυ κρυφά
Και την άλλη μέρα
Να τους εκεί στο βάθρο
Να καμώνονται λόγια σπουδαία
Οι δημαγωγοί
Και να κερδίζουν την προσοχή
Και την αξία.
Γιατί πάει καιρός που η φιλεύσπλαχνη
Και φιλάνθρωπος συνείδηση του κοινού
Πολύ πιο εκπαιδευμένη είναι
Και σε εγρήγορση,
Απ’ ότι η άγρια ψυχή του.
Κι έτσι του δημαγωγού η παράσταση
Παρασάγγας κερδίζει του ψυχαγωγού
Που αχρείαστος σαν είναι
Στον θάνατο τον στέλνουν αργά
Συναποφασίζοντας
Χωρίς ντροπή
Χωρίς εξήγηση σαφή
Πως επίσημος ψυχαγωγός στην πόλη
Είναι πλέον ο δημαγωγός.
Αυτός αποφασίζει ποιος
Και πότε
Δικαιούται να ψυχαγωγεί,
Και με ποιο τρόπο.