Για μια δυο μέρες ένιωθα μοναχικά, ώσπου κάποιο πρωινό,
ένας άνθρωπος που ήρθε μετά από μένα στην περιοχή
με σταμάτησε στο δρόμο και με ρώτησε, απελπισμένα.
-Από που πάνε στο Γουέστ Έγκ;
Του έδειξα και καθώς εξακολουθούσα το δρόμο μου
δεν ένιωθα πια μοναχικά.
‘Ημουνα κιόλας ένας ντόπιος, που μπορούσα να οδηγώ άλλους,
ένας που ήξερα τους δρόμους.
Ο άνθρωπος αυτός στην τύχη μ’ έκανε να νιώσω
την αίσθηση της γειτονιάς μου.

(Photo by Cdiamantis | morning walk in the city Danai Papoutsi)