Κοινοποιησεις

Κείμενο που ανεβαίνει σπάνια,
υπηρέτησε για τον Μπρεχτ μια άσκηση διάρρηξης των ορίων
προς το αδύνατο, το ουτοπικό.
Γέννημα ιδιόρρυθμο κι εκρηκτικό,
μιας γραφής που επιχείρησε να υπονομεύσει κάθε σύμβαση
με διάθεση ριζοσπαστική όσο ποτέ άλλοτε
στα χρονικά της μπρεχτικής θεατρικής λογοτεχνίας και πράξης.
Ακριβώς χάρη στα εγγενή χαρακτηριστικά της ουτοπικής του φύσης
αποτελεί μια ελκυστική πρόταση για ένα «άλλο θέατρο».
Κείμενο πρόκληση τότε, αλλά και τώρα,
όπως σημειώνει η Ελένη Βαροπούλου που υπογράφει τη μετάφραση,
εξασφαλίζει τη θέση του στο πεδίο του σύγχρονου πειραματισμού
για τη θεατρική εμπειρία σε κάθε της έκφανση.

Ο σκηνοθέτης Σίμος Κακάλας, πιστός στην ανήσυχη ιδιοσυγκρασία του
και με την ίδια πάντοτε ανατρεπτική διάθεση,
απαντά στην πρόκληση του μπρεχτικού κειμένου
με μια παράσταση που αποδεικνύει ότι οι καινοτόμες ιδέες
του Γερμανού δραματουργού παραμένουν αφετηρία
προς γόνιμες αναζητήσεις.
Την πρωτότυπη μουσική της παράστασης υπογράφει ο Γιάννης Αγγελάκας
στην πρώτη του συνεργασία με τον Σίμο Κακάλα
και το Εθνικό Θέατρο.

Ο Καταποντισμός του εγωιστή Γιόχαν Φάτσερ
είναι ένα πολυσυζητημένο,
αλλά και σχεδόν άγνωστο έργο που ο Μπρεχτ έγραψε
μεταξύ 1926 και 1931 αφήνοντάς το ημιτελές,
αποσπασματικό, ανοιχτό.
Αυτό το δραματικό και ποιητικό υλικό ξεδιπλώνεται
σε περισσότερες από πεντακόσιες σελίδες.
Περιλαμβάνει σκηνές, σημειώσεις, χορικά,
λυρικά κομμάτια και κείμενα φιλοσοφικού περιεχομένου.
Είναι ένα «λατομείο» ιδεών και μορφών
που προσφέρεται για διασκευές,
πολιτικό στοχασμό και σκηνικούς πειραματισμούς.

Τέσσερις Γερμανοί στρατιώτες λιποτακτούν
από το Δυτικό Μέτωπο του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου.
Ανάμεσά τους, ο Γιόχαν Φάτσερ,
πρόσωπο με ιδιαίτερα εγωιστική συμπεριφορά
που δημιουργεί προβλήματα στο εσωτερικό της ομάδας.
Οι λιποτάκτες κρύβονται στην πόλη Μιλχάιμ
και καταποντίζονται καθώς ο ευρηματικός ατομικιστής Γιόχαν Φάτσερ,
με την ανεύθυνη συμπεριφορά του,
τινάζει την ομάδα, το μικρό «κολλεκτίφ», στον αέρα.

________________________________________________________

Ένα από τα πέντε τραγούδια που γράφτηκαν
για την θεατρική παράσταση
”Ο καταποντισμός του εγωιστή Γιόχαν Φάτσερ”
του Μπέρτολ Μπρεχτ
σε σηνοθεσία του Σίμου Κακάλα.
Μουσική και ελεύθερη απόδοση στίχων
πάνω στην μετάφραση της Ελένης Βαροπούλου: Γιάννης Αγγελάκας.

https://www.youtube.com/watch?v=f_EpYIgs0EM&list=PL68wG6Qx0t4e87nlRS7RoFLtqGySJudjp&index=4

Έχει κακώς

Κλάψτε για έναν άνθρωπο και βγάλτε μια κραυγή
Να πεθάνει πρέπει αυτός;
Εχει κακώς!
Ο,τι συμβαίνει δεν είν’ανάγκη να συμβεί
Κάντε την αλλαγή
Μη δίνετε το πιάτο σας
Ποιός λόγος να υπάρχει!
Εχει κακώς!
Καλό δεν είναι τίποτε, που ο άνθρωπος
Καλά δεν κάνει!
 
Η δυστυχία δεν μας ξεχνά
Κάθε πρωί όπως σηκώνεται ο ήλιος
Με τα σκοτάδια της κι αυτή χαράζει
Κι ο άνθρωπος τον άνθρωπο κατασπαράζει
Σαν το μεγάλο ψάρι που τρώει το μικρό
Ετσι είναι κι άρα έτσι
Ειναι καλό
 
Κι όσοι πεθαίνουν χάνονται
Και πίσω δεν ξανάρχονται
η λύπη μας πια δεν τους νοιάζει
Κι η γης που έγινε τάφος τους
χαμογελά και χορταριάζει
Εχει καλώς
 
Όλοι την συνηθίσαμε την αδικία εδώ
Σαν νάτανε νερό σα νάτανε αέρας
Εχει κακώς
 
Και για τη αδικία μας έχουμε τόση σιγουριά
Όση δεν έχουμε ούτε και για το φως της μέρας
Εχει κακώς
Ο άνθρωπος τον άνθρωπο κατασπαράζει
Κακώς, κακώς, κακώς, έχει κακώς!

_______________________________________________________

Η παράσταση θα παίζεται μέχρι τις 20.01.2019 /
Τετάρτη μέχρι Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00
στην πειραματική σκηνή του Εθνικού θεάτρου
στο υπόγειο του REX – Σκηνή “Κατίνα Παξινού”
(Πανεπιστημίου 48,Κέντρo)