Κοινοποιησεις
 
Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή μου άρεσε να ανεβαίνω
στις ταράτσες ερειπωμένων σπιτιών και να βλέπω τον
κόσμο καθισμένη στα χαλάσματα.
Θυμάμαι επίσης κάθε φορά που ήμουν λυπημένη πήγαινα
και καθόμουν κάτω από τα δέντρα μιλώντας στα πουλιά,
τα οποία ήμουν σίγουρη ότι καταλάβαιναν τα παράπονα μου.
Ήμουν περίπου 11 χρόνων όταν άκουγα από το διπλανό δωμάτιο
της αδερφής μου ένα τραγούδι στην επανάληψη.
Ένα τραγούδι που έλεγε για κάποιον που είχε
φίλους μαύρα πουλιά και έκανε τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών.
”Τι είναι αυτό;” την ρώτησα γεμάτη έκπληξη.
”Αυτοί είναι οι Magic De Spell σε ποίηση Κατερίνας Γώγου.”
Μου απάντησε και αυτή της η απάντηση άλλαξε όλη μου τη ζωή.
Ήταν η πρώτη μου επαφή με τους Magic αλλά και με την Κατερίνα.
Θυμάμαι επίσης πόσο εντύπωση μου έκανε το όνομα του συγκροτήματος.
Magic de spell, πόσο ουάου, σκέφτηκα αμέσως.
Αυτή την μέρα ξεκίνησε ένας έρωτας ο οποίος
τότε δεν γνώριζα πως για πάντα θα διαρκούσε.
Από κει και πέρα άρχισα να τους ψάχνω στα δισκάδικα
και να αγοράζω με το χαρτζιλίκι μου ότι δικό τους έβρισκα.
Πήγα μαζί τους στο Σαράγεβο και γνώρισα τον θάνατο,
μου κόλλησε άσχημα στο μυαλό η ελεύθερη ζωή,
χτυπιόμουν σχεδόν κάθε μέρα στο δωμάτιο μου με τον μαθητή.
Έμαθα απ΄έξω το Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν
και αποφάσισα πως δε θα αφήσω κανέναν ποτέ να κυβερνήσει
τον λύκο της ψυχής μου.
Πέρασα μαζί τους όλες της δύσκολες φάσεις της εφηβείας μου
και μαζί τους ενηλικιώθηκα.
Πένθησα τον πρώτο μου έρωτα με τα παραμύθια που είναι
κόκκινα σαν αίμα κι άρχισα να ψυχολογώ τους ανθρώπους
κοιτώντας τα παπούτσια τους, μια συνήθεια που δεν έκοψα ακόμα.
Ξεκίνησα να μετράω τις νύχτες και να μισώ τα reality.
Ένιωσα άπειρες φορές όπως ο κλόουν που πεθαίνει στη σκηνή
και έκανα πέρα όλους του Κυρ Παντελήδες.
Χόρεψα Καρσιλαμά και γλεντούσα τα θλιβερά βράδια.
Δάκρυσα με το δάκρυ τους.
Ήπια αθάνατο νερό στο μαγαζί του rock’n’roll.
Και μετά πήγα και πίσω…
Στα χρόνια πριν γεννηθώ.
Στον εφιάλτη του 1981 και σε όλη τους την δουλειά
με ξένο στίχο ως το 1991.
Εκεί έκανα άλλα ταξίδια μαζί τους…
Ένιωθα κάθε φορά σαν να με χτυπούσε ένα ρεύμα ατλαζένιο.
Και τα χρόνια περνούσαν .
Και ήρθε το 2011 και είδα τραγούδια μπαλόνια να πετάνε στην Κωλέττη.
Τα είδαμε παρέα με τον Θοδωρή.
Και άρχισε τότε μια άλλη ιστορία.
Κατάλαβα πως δεν ήταν μόνο τα τραγούδια τους,
ήταν και τα παιδιά του συγκροτήματος με τις ηλεκτρικές πολύχρωμες
ψυχές τους ντυμένες στα μαύρα.
Τα τραγούδια τους ήταν εκείνοι.
Και περάσαμε παρέα ώρες ατέλειωτες στα Εξάρχεια και σε
μουσικές σκηνές της Αθήνας, της Μυτιλήνης και της Κύπρου.
Τους είδα στις παρουσιάσεις των βιβλίων μου και σε βραδιές
που έπαιζα dj.
Tους είδα παρόντες σε όλα τα events των φίλων τους.
Τους είδα μέσα σε αεροπλάνα να μου λένε ιστορίες
για να μη φοβάμαι, τους είδα να στηρίζουν την νέα γενιά
και να αγκαλιάζουν στίχους και στιγμές.
Είδα την καρδιά μου να χτυπάει μέσα στο σώμα ενός
προγόνου πίθηκου που δεν τον δεχόταν στον παράδεισο
επειδή δεν είχε άσπρο πουκάμισο.
Είδα έναν θυμωμένο άνεμο να διηγείται ιστορίες του έρωτα.
Τους είδα στο Κύτταρο να μετράνε 35 χρόνια ιστορίας.
Γνώρισα τον Γιάννη που είχε ότι είχε πάντα και φώναζε :
”Άντε και καλά 40 .”
Και τα 40 ήρθαν.
Και θα είμαστε όλοι εκεί, δίπλα τους.
Όσοι μεγαλώσαμε με τα τραγούδια τους, όσοι χτυπηθήκαμε μαζί τους.
Στις 2 του Νοέμβρη στο Κύτταρο θα γιορτάσουμε παρέα.
Διότι κάποιες νύχτες Σαββάτου η αγάπη είναι αιτία ζωής.
Και οι Magic De Spell είναι αγάπη αιώνια.
.

.
(Cover photo by Elias Moraitis)