Κοινοποιησεις

Είμαι ο ίσκιος που καταβροχθίζει τα βράχια, τα βουνά, τα δάση και
τα ποτάμια, τη σάρκα των ζώων και τη σάρκα των ανθρώπων.
Γδέρνω, αδειάζω τα κρανία και τα σώματα. Κόβω τα μπράτσα, τα
πόδια και τις παλάμες. Τσακίζω τα κόκαλα και ρουφάω το μεδούλι
τους. Είμαι όμως και το κόκκινο φεγγάρι που ανατέλλει πάνω από
το ποτάμι, είμαι το βραδινό αεράκι που κάνει τα τρυφερά φύλλα της
ακακίας να σαλεύουν. Είμαι η σφήκα και το λουλούδι. Είμαι και το
ψάρι που σπαρταράει και η ακίνητη πιρόγα, και το δίχτυ και ο ψαράς.
Είμαι ο φυλακισμένος και ο δεσμοφύλακας. Είμαι το δέντρο και ο
σπόρος που το γέννησε. Είμαι ο πατέρας και ο γιός. Είμαι ο δολοφόνος
και ο δικαστής. Είμαι η σπορά και η σοδειά. Είμαι η μητέρα και η κόρη.
Είμαι η νύχτα και η μέρα. Είμαι η φωτιά και το ξύλο που το κατακαίει.
Είμαι ο αθώος και ο ένοχος. Είμαι η αρχή και το τέλος.
Είμαι ο δημιουργός και ο καταστροφέας. Είμαι δισυπόστατος.
.
(Μετάφραση: Αλεξ. Κωσταράκος | Εκδόσεις: Πόλις |
Cover: JOEL SAGET/AFP via Getty Images)