Κοινοποιησεις

Όχι, να μη με ψάχνεις τώρα που κοπιάζω να σε ξεχάσω, τώρα που κάνω πως δεν υπάρχεις, τώρα που προσπαθώ να ξαναρχίσω τη ζωή μου από την μέρα πριν σε γνωρίσω. Να μη με ψάχνεις τώρα που πάω να χαμογελάσω ξανά, μετράω τις μέρες που έχω να κλάψω και είναι πολλές πια και περνάνε πιο γρήγορα, τις μετράω σαν μέρες, όχι σαν ώρες μακρυά σου.
Να μη με ψάχνεις τώρα που δεν είναι τόσο κόκκινα και πρησμένα τα μάτια μου, έχουν ξεκουραστεί λίγο, να μη με ψάχνεις τώρα που άρχισα και πάλι να τα βάφω και να γίνομαι όμορφη…Δε θα με δεις βέβαια, αλλά εγώ άρχισα πάλι να ομορφαίνω …

Να μη με ψάχνεις τώρα που τελείωσα μαζί σου, τώρα που κάποιος άλλος βλέπει τα ρούχα που αγόρασα για σένα, τώρα που μ’ έσπρωξες αλλού, που μ’ ανάγκασες να αγαπηθώ αλλού, δε με βλέπεις βέβαια πόσο όμορφη γίνομαι όταν μ’ αγαπάνε, εσύ επέλεξες να μη με βλέπεις…
Να μη με ψάχνεις τώρα που κοροϊδεύω τον εαυτό μου πως κάποιος άλλος μυρίζει τόσο ωραία όσο εσύ, άσε με να συνηθίσω εδώ, άσε με να το συνηθίσω, μη με κουράσεις άλλο…

Να μη ψάχνεις τώρα που κάνω πως μ’ ενδιαφέρουν τα προβλήματά του, εκείνη την ώρα που μου μιλάει, σκέφτομαι αν έχεις λύσει εσύ τα δικά σου.
Να μη με ψάχνεις τώρα που έχω μπει στο αυτοκίνητό του -κοίτα να δεις σύμπτωση, ίδιο χρώμα με το δικό σου- τώρα που προσπαθώ να συνηθίσω το σταθμό που ακούει, τα τραγούδια που ψιθυρίζει όταν οδηγάει…
Δεν μ αρέσουν αγάπη μου, δεν μπορώ να τα συνηθίσω…
Να μη με ψάχνεις τώρα που δε μιλάω με κανέναν για σένα πια, τώρα που όλοι κάνουν πως είμαι καλύτερα χωρίς εσένα…
Δεν είμαι όμως αγάπη μου, μη τους ακούς…
Να μη με ψάχνεις τώρα που άρχισα να κοιμάμαι λίγο παραπάνω, τώρα που δε πετάγομαι μέσα στον ύπνο μου να βλέπω αν με θυμήθηκες…
Γιατί με ξέχασες αγάπη μου;

Να μη με ψάχνεις τώρα που άρχισα πάλι να δουλεύω κανονικά, να διαβάζω, να γράφω…Τα διαβάζεις αγάπη μου, αυτά που γράφω;
Για σένα τα γράφω…Για σένα γράφω…

Ανθή Πάνου