Κοινοποιησεις

Θα λάτρευα στ’ αλήθεια έναν κόσμο,
χωρίς σύνορα, πόλεις, κράτη,
πολιτικές πεποιθήσεις, θρησκείες και ταμπέλες.
Θα τον λάτρευα πραγματικά,
αν κραύγαζε ‘’είμαι γήινος’’.
Αν έβαζε στα σχολεία παιδιά κι όχι φασίστες.
Αυτό τον κόσμο,
που κανείς δεν μπορεί να καταργήσει,
να καταλύσει.
Που έχει ισχύ και διάρκεια.
Σχηματίζει με το σώμα του γροθιές
και κάνει το κατεστημένο θρύψαλα.
Σαρώνει πάνω ως κάτω και μέσα ως έξω την αηδία.
Και είναι προκλητικά παρήγορη η σκέψη του αγώνα.
Θα επιμείνω.
Ο κόσμος δεν αλλάζει.
Όμως-τουλάχιστον-υπάρχει σ’ εσένα η ελπίδα.
Και, αν μη τι άλλο, αυτό είναι αρκετό.