Κοινοποιησεις

Ένα κορίτσι με σκισμένο φανελάκι
Κλαίει πλάι σ’ ένα λερό παράθυρο.
Σαγόνια τρώνε μπουνιές στο δρόμο.

Μια γάτα κείτεται άρρωστη στο ρείθρο.
Σκύλοι γαβγίζουν αθέατοι σε σκοτεινά σοκάκια.
Τίποτα δεν συγκρίνεται με τη θλίψη

Των τζουκμπόξ σαν ξημερώνει.
Ξεβγαλμένες τύπισσες τραβάνε για τα σπίτια τους.
Πουτάνες τρώνε κινέζικο φαγητό σε κούπες.

Νταβατζήδες ρουφούν μακαρόνια με τσίλι.
Νυσταλέοι κακομοίρηδες, ζαμπόν μ’ αυγά.
Ξημέρωμα του μόχθου, ξημέρωμα της ζωής.

Παλιών θυσιών θόρυβοι ηχούν σαν ξυπνητήρια.
Το χιόνι πέφτει στο γυμνό δρόμο

Μπροστά στο πρώτο αστικό λεωφορείο.
Οι εραστές ανάβουν τσιγάρα,
Και χωρίζουν με τα μάτια τους να καίνε.

Και χάνονται μέσα στο φως της μέρας.

(Mετάφραση: Ζήσης Σαρίκας)