Κοινοποιησεις

 

καθόμαστε σ’ένα βρώμικο δωμάτιο
ζωγραφίζεις πάνω στο σώμα μου εικόνες μιας πόλης,
ξεχασμένης από όλους
φοβάσαι μην την ξεχάσω κι εγώ
και μαζί μ’αυτήν  μην ξεχάσω κι εσένα

θέλω να σε κάνω να λιώνεις και να σε κοιτάω’,
μου λες κλείνω τα μάτια μου κι ακούω γέλια παιδικά

πάνω στο σώμα μου ζωγραφίζεις διαμερίσματα
και σκουπίδια και κούνιες και παιδικές χαρές
και πτώματα στα πεζοδρόμια και φιλιά στο λόφο
και μυστικά στις 5 το πρωί και νύχτες αποπνιχτικές
και φευγαλέα βλέμματα στο μετρό και γάτες αδέσποτες
και φρούτα και λέξεις ματωμένες και μεθύσια ξέφρενα
και μπαλκόνια με γλάστρες και φωνές και ασπρόμαυρα πλήκτρα
και γεύσεις χαρούμενες και πρόστυχες

γελάμε και κλαίμε
η πόλη βαριά, χαραγμένη πάνω στο σώμα μου για πάντα
είμαστε σ’ένα βρώμικο δωμάτιο
στο κέντρο μιας πόλης
ξεχασμένης από όλους
γνωρίζει τα βήματά μας και όλα μας τα ιδρωμένα σ’αγαπώ
εκεί σε συναντώ κάθε βράδυ
και παίζουμε τυφλόμυγα
και μου τραγουδάς την πόλη απ’την αρχή

Προηγούμενο άρθροMeet Nicolas Bruno
Επόμενο άρθρο«ΜΙΑ ΨΕΙΡΑ»
ΟΛΓΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ
βιογραφικό.. Ή - I'm a fountain of blood In the shape of a girl -απλό- / ή αν θες κάτι πιο συμβατικό: Γεννήθηκε στην Αθήνα, ζει στο Λονδίνο. Πιστεύει στον David Lynch και στον Tom Waits. Αγαπάει τις γάτες, το κόκκινο κρασί, τα Γαλλικά, το μωβ χρώμα και τα teen movies της δεκαετίας του '80.