Κοινοποιησεις
Θέλω να φανταστώ πως απευθύνομαι
σε εκείνα τα σπασμένα πρόσωπα που κρύβουν
την μοναξιά της πόλης
περιμένοντας
το πρώτο λεωφορείο, το πρώτο χάραμα.
Σε εκείνα τα αδέσποτα που έρχονται
με αυτόν τον θίασο στην πλάτη τους
που πίνει
το αίμα τους για να μεγεθυνθεί,
ενώ εκείνα εκλιπαρούν για ένα χάδι
Σε εκείνες τις φωνές που τις καλύπτει
το μεγαλείο των ηχείων στα κολόμπαρα,
τα περιπολικά, τα ασθενοφόρα,
το έλα μωρέ και αυτός και δεν ακούγονται.
Θέλω να φανταστώ πως απευθύνομαι
-και δε μιλώ για υψηλά νοήματα-
στου μακρινού ορίζοντα τη χλεύη,
κάθε που απλώνουμε οι αφελείς το χέρι
να τον αγγίξουμε έστω μια φορά,
το κόβει.
.
(Από την συλλογή: Ημιτελή και διαολοσκορπίσματα | Εκδόσεις: 24 γράμματα |
Cover: Eve Arnold)