Κοινοποιησεις

Α’

Έπρεπε να εφεύρουμε τον χορό
για να αφήνονται στον ερωτισμό
τα κορμιά
να αγγίζουν και να αγγίζονται
απαλλαγμένα από κατηγορίες
μέσα στο ακλόνητο άλλοθι
μίας χορογραφίας.

Β’

Έπρεπε να εφεύρουμε τον χορό
για να μπορούν τα σώματα
να διεκδικούν την αυτοδιάθεση
χωρίς το στίγμα του αυτόχειρα
πάνω σε έναν μυϊκό σπασμό.

Γ’

Έπρεπε να εφεύρουμε τον χορό
για να μείνει ζωντανή η ανάμνηση
της ισορροπίας
πάνω στην άσφαλτο που στρώσαμε
στα βράχια για να ζούμε
χωρίς τον παραλυτικό ίλιγγο
της οριακής ακροβασίας.

Δ’

Έπρεπε να εφεύρουμε τον χορό
τόσο ανεπαρκές, τόσο πικραμένο
πού ήρθε στον κόσμο αυτό το σώμα
χωρίς δύο φτερούγες.

Ε’

Έπρεπε να εφεύρουμε τον χορό
για να πάψει να είναι ελλειπής
η προσωπογραφία του ανθρώπου.
Να πάρει τη θέση που της αξίζει
η παλλόμενη φλέβα στον λαιμό.

ΣΤ’

Έπρεπε να εφεύρουμε τον χορό
για να μπορεί το σώμα
σε κάθε προσευχή
να ανταποκρίνεται
μιας και ατυχήσαμε
παιδιά να είμαστε
περήφανων Θεών.

Ζ’

Έπρεπε να εφεύρουμε τον χορό
για να αντέξει το κορμί
τη βεβαιότητα της φθοράς του
χωρίς να τσακίσει τον άνθρωπο
πού μέσα του φωλιάζει.

Έπρεπε να εφεύρουμε τον χορό
για να σηκώσουμε στις μύτες
τη ζωή μας.

Άλλος τρόπος δεν υπήρχε.