Κοινοποιησεις

Κάθε κράτος είναι το όργανο με το οποίο μια προνομιούχα
μειονότητα έχει αποκτήσει εξουσία πάνω στην τεράστια πλειονότητα.
Και κάθε εκκλησία είναι πιστός σύμμαχος του κράτους στην καθυπόταξη
της ανθρωπότητας. Σ’ όλη την πορεία της ιστορίας, οι κυβερνήσεις χρησιμοποίησαν
τη θρησκεία τόσο σα μέσο για να κρατήσουν τους ανθρώπους στην άγνοια
όσο και σαν “ασφαλιστική δικλείδα” της ανθρώπινης εξαθλίωσης κι απογοήτευσης.
Επιπλέον, η ίδια η ουσία της θρησκείας είναι ο υποβιβασμός της ανθρωπότητας
προς μεγαλύτερη δόξα του θεού. «Όντας ο θεός το παν». ο πραγματικός
κόσμος κι ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα.

Το πείσμα με το οποίο υπερασπίζονται τη θρησκεία οι πολιτικοί
αποδεικνύει πόσο αναγκαίο είναι να την πολεμήσουμε και να την
καταρρίψουμε.
Η θρησκεία είναι η άρνηση της ελευθερίας και της ισότητας.
Αν οι άνθρωποι θέλουν να είναι ελεύθεροι, πρέπει ν’ απαλλαγούν
απ’ το διπλό ζυγό της θρησκευτικής και της κοσμικής εξουσίας.

Για να το πετύχουν αυτό θα πρέπει ν’ αφυπνίσουν τις δυο
«πιο πολύτιμες ιδιότητες», με τις οποίες είναι προικισμένοι: τη δύναμη
της σκέψης και την επιθυμία της εξέγερσης.
Η ίδια η ανθρώπινη ιστορία άρχισε με μια πράξη σκέψης κι εξέγερσης.
Αν ο Αδάμ κι η Εύα υπάκουαν στο θεό, όταν τους απαγόρεψε ν’ αγγίξουν
το δέντρο της γνώσης, η ανθρωπότητα θα ήταν καταδικασμένη σε αιώνια δουλεία.


(DIEU ET L’ ETAT – 1882 | Μετάφραση : Νίκος Αλεξίου – Αντώνης Γκίκας |
Από την εισαγωγή του βιβλίου: Πώλ Άβριτς – Γενάρης 1970)