Κοινοποιησεις

Έτσι σκληρούς καθώς μας άφησε η ζωή
εμείς σκληρύναμε τις λέξεις.
Ότι απλό και άγνωστο,
ότι άγνωστο και τρομερό.
Μιλάμε συνθηματικά, όταν μιλάμε.
Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο αλκοόλ.
Τετάρτη, Παρασκευή γιόγκα, σπίτι, tv, θαλπωρή.
Κυριακή θάνατος.
Δευτέρα αργία.
Στο σημειωματάριο το σπίρτο περιμένει.
Για μία χρήση _  και τα δυο.
Εμείς;
Ποιος τολμά να πει πως δυο φορές έζησε μια στιγμή;
Ποιο τολμά να πει πως άλλη μια νύχτα να συμβεί δεν μας αξίζει;
Και πόσες υπόλοιπες μέρες;
Και νύχτες, και πρωινά και απογεύματα και παραλίες.
Ακολουθούν οι άνθρωποι υποσχέσεις.
Και υπόσχονται.
Ακυρώνουν και ακυρώνονται.
Μαθαίνουν πως η αλήθεια δεν είναι το ψέμα
και πως η πίστη είναι μόνο Θεός και όχι ουίσκι.
Πως η ειρήνη δεν είναι πόλεμος
κι όμως μισούν από φόβο.
Ήρθε η ώρα για το σπίρτο