Κοινοποιησεις

Σε ποια ηλικία σταματάνε τα όνειρα;
Πότε σταματάμε να ελπίζουμε πως κάτι θ αλλάξει επιτέλους στη ζωή μας;
Πότε σταματάμε να πιστεύουμε στη μοίρα, να είμαστε αφημένοι σε αυτή και να προσπαθούμε ν αλλάξουμε τη ζωή μας;

2 χρόνια παιδικό σταθμό, 1 χρόνο νηπιαγωγείο, 6 χρόνια δημοτικό, 3 χρόνια γυμνάσιο και φτάνεις λύκειο…
Φροντιστήρια μετά το σχολείο, άγχος για την προετοιμασία των Πανελληνίων, διαβάζεις, απελπίζεσαι, μαζεύεις τα κομμάτια σου, ξαναδιαβάζεις, δίνεις εξετάσεις, περνάς σε μια σχολή, 4 χρόνια στο πανεπιστήμιο, διάβασμα, εξετάσεις..
Τελειώνεις τη σχολή, δε βρίσκεις δουλειά, χρειάζεται, σου λένε περισσότερη εξειδίκευση, άντε να κάνεις κι άλλα δυο χρόνια ένα μεταπτυχιακό…
Άλλες εξετάσεις, κι άλλες εξετάσεις, κι άλλη αγωνία.
Στο μεταξύ, έχεις πάρει Lower, Proficiency, έχεις μάθει γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά, έχεις πιστοποίηση ECDL.
Ετοιμάζεις το βιογραφικό σου, δε σε παίρνουν τηλέφωνο, σε παίρνουν τηλέφωνο, πηγαίνεις στη συνέντευξη, ποιος σου παίρνει συνέντευξη;
Ο γιος του Διευθυντή, 5 χρόνια μικρότερός σου, με λιγότερες σπουδές, όμως περισσότερη έπαρση από σένα.
Ναι, προσλαμβάνεσαι…
Δουλεύεις 9.00-21.00, πληρώνεσαι με 650 ευρώ στην καλύτερη περίπτωση.
Γυρίζεις σπίτι, πετάς τη τσάντα, ξαπλώνεις με τα παπούτσια στον καναπέ… Νευριάζεις με το Κράτος, με τον εαυτό σου, με την τύχη σου, με τον πατέρα σου, που δεν είναι κάπου Διευθυντής για να σε βοηθήσει, με τη ξαδέρφη σου που είναι νυχού και βγάζει τετραπλάσια από σένα…
Ναι, σε πιάνει το παράπονο…
Όμως, μη τα παρατάς…
Ναι, το ξέρω είσαι πάνω από 30 πια, όμως μη τα παρατάς…
Το λέω σε σένα που με διαβάζεις τωρα, για να το «ακούω» κι εγώ…
Το εύκολο είναι να πάρεις την κουβέρτα, να ξαπλώσεις στον καναπέ, να κλείσεις την κουρτίνα να μη μπει φως στο σπίτι σου, στη ζωή σου, στα όνειρά σου…
Σήκω από τον καναπέ, άνοιξε την κουρτίνα, ντύσου, πάρε τη τσάντα σου κι φύγε… Δούλεψε όπως μπορείς, προσπάθησε για το καλύτερο με ό,τι δεδομένα έχεις…
Ναι, με αυτά τα λίγα…ας είναι λίγα…
Μη τα παρατάς…
Ονειρέψου και κάθε μέρα που περνάει, θα είσαι πιο κοντά στο να πραγματοποιήσεις τ’ όνειρό σου.
Δεν είναι εύκολο, πίστεψέ με, το ξέρω εξίσου καλά με σένα, ποιος σου είπε πως η ζωή είναι εύκολη ή δίκαιη;
Αυτό, το ξέρεις εξίσου καλά με μένα…

Τα όνειρα δε σταματάνε ποτέ, σε καμμία ηλικία.
Ας μη σταματήσουμε να ελπίζουμε πως κάτι θ’ αλλάξει επιτέλους στη ζωή μας κι ας προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε προς το καλύτερο..

Ανθή Πάνου