Δε βρέθηκες
όταν σ’ έψαχναν
στο γύρισμα
της μέρας
σε μορφασμούς
ή πράξεις
αλλόκοτες
 
Δε βρέθηκες
σε λίστες
σε τάσεις
σε έντονες αντιδράσεις
σε λόγια στολισμένα – κενά.
 
Βρέθηκες ωστόσο
κάτω από
μια ρυτίδα
ένα χείλος
σε φώτα υγρά
σε στίχους
που κανείς δε θυμάται
σε τελευταία δρομολόγια
σε ρωγμές, διακλαδώσεις
να κατοικείς
στα συνήθως ασήμαντα
 
Ένα βουητό
παρατεταμένο
– σαν από σμάρι εντόμων –
περνούσε
από πάνω σου
τα βράδια
μια αγωνία
σε έλιωνε.