Μετά την πρόβα | After the Rehearsal (1984)

Κοινοποιησεις

Ένα κινηματογραφικό, δομημένο απόλυτα σαν θεατρική παράσταση.
Πρωταγωνιστής ένας σκηνοθέτης ηλικιωμένος ο Χένρικ (Έρλαντ Γιόζεφσον) και οι λογαριασμοί του με το τώρα και το χθές.
Οι λογαριασμοί του με το θέατρο, και δυο γυναίκες ηθοποιούς: το τώρα, ένα όμορφο νέο κορίτσι ηθοποιό την Άννα (Λένα Όλιν), και το παρελθόν η μητέρα της επίσης ηθοποιός, η Ράκελ (Ίνγκριτ Τούλιν), η οποία έχει πεθάνει παλιά του ερωμένηκαι γυναίκα τού φίλου του Μίκαελ.
Η γοητεία του έργου οφείλει πολλά στην αγάπη της κάμερας (του σκηνοθέτη) στα πρόσωπα των ηθοποιών, και η ομορφιά που τους βγάζει.

AFTER THE REHEARSAL, (aka EFTER REPETITIONEN), Lena Olin, Erland Josephson, 1984

Ένας υφέρπων ερωτισμός μεταξύ του ηλικιωμένου σκηνοθέτη και της νεαρής ηθοποιού, και μια σκηνοθετημένη (μέσα από το διάλογο τους) πιθανή κατάληξη   της ερωτικής σχέσης τους εφ᾿ όσον δημιουργούνταν.
Από την άλλη οι λογαριασμοί του Χένρικ με το παρελθόν του, την έρωτική σχέση του με την Ράκελ.
Η συνάντηση τους πάνω στην σκηνή αφού η σχέση έχει τελειώσει, ετεροχρονισμένη σε σχέση με τον παρόντα χρόνο, στην οποία η Ράκελ με τα σημάδια του χρόνου στο πρόσωπο της, «το πρόσωπό μου….
Βρωμάω σαν χαλασμένο ψάρι.
Το δέρμα μου εκκρίνει μια υγρασία με μυρωδιά σαπίλας», και ένα συντρίμι από την μοναξιά και το αλκοόλ, εκλιπαρεί τον Χένρικ να ξαναβρεθούν ερωτικά.
Ο αυτοσαρκασμός της, η ψυχική της ερήμωση, ο φόβος της αν μπορεί να ξαναπαίξει θέατρο,οδηγούν τον αρνητικό  εξ αρχής Χένρικ (Χριστέ μου, κοιτάξτε πώς επινοεί και πώς επιδεικνύεται.
Μια ταλαντούχα γυναίκα που κάνει τον εαυτό της ανυπόφορο, σκέφτετα),  σε μια τρυφερή εξομολόγηση « Δεν περνά μέρα να μη σε σκεφτώ.
Κάθε νύχτα, προτού με κοιμήσει το χάπι, σκέφτομαι εσένα.
Σ᾿ έχω πάντα στο μυαλό μου.
Έτσι είναι Ράκελ»



Διάλογος

Ράκελ: Θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου;

Χένρικ: Εδώ;

Ράκελ: Στο γραφείο. Το’ χουμε ξανακάνει.

Χένρικ: Είσαι μεθυσμένη.

Ράκελ: Κακώς!

Χένρικ: Ναι, πολύ κακώς!

Ράκελ: Έλα, Χένρικ!

Χένρικ: Δεν έχω όρεξη.

Ράκελ: Έχεις όρεξη. Έχεις όρεξη… αλλά ντρέπεσαι. [Τον πλησιάζει προκλητικά]

Χένρικ: Δεν έχουμε τίποτα… να πούμε.

Ράκελ: Μπορούμε όμως να κάνουμε έρωτα. Σ ‘αυτό δεν διαφωνήσαμε ποτέ. Διαφωνήσαμε, καλέ μου;

Χένρικ: Όχι.

Ράκελ: Το διάβασα στο πρόσωπό σου. Βαθιά… μέσα. Εμείς δεν έχουμε μυστικά.

Χένρικ: Σαν ατάκα από κακόγουστο έργο ακούγεται.

Ράκελ: Κάποιο απ’ τα δικά σου, ίσως;

Χένρικ: Ευχαριστώ.

Ράκελ: Μαζί μου μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, έτσι δεν είναι; Ό,τι θέλεις, Χένρικ… Έτσι δεν είναι;

Χένρικ: Αυτό είναι το ριψοκίνδυνο μαζί σου.

Σκηνοθέτης: Ingmar Bergman
Πρωταγωνιστές: Έρλαντ Γιόζεφσον, Ίνγκριτ Τούλιν, Λένα Όλιν.