Κοινοποιησεις

Πρίν κλείσει 19 του χρόνια  ένα κορίτσι, έλαχε να ήταν αυτή που θα παρέδιδε στην ανθρωπότητα μια από τις γνωστότερες ιστορίες επιστημονικής φαντασίας (και τρόμου) του κόσμου.

Η Σέλεϊ πέθανε την 1η Φεβρουαρίου 1851 στο Λονδίνο.

Η δύσκολη ζωή της σαν να αποκρυσταλλώθηκαν θαρρείς στο αφήγημά της.

Με τους «δαίμονες» της να παίρνουν σάρκα και οστά στον περιβόητο Φρανκενστάιν.

Η Σέλεϊ έγραψε τον «Φρανκενστάιν», καθώς -μεταξύ άλλων- τα μυθιστορήματα «Valperga» (1823), «The Last Man» (1826), το αυτοβιογραφικό «Lodore» (1835) και τη νουβέλα που εκδόθηκε μετά τον θάνατό της, το «Mathilde».

Κανένα βέβαια δεν έμελλε να έχει την τύχη του «Φρανκενστάιν», να γίνει θρύλος στη λογοτεχνία του φανταστικού…

Η Μέρι Σέλεϊ γεννιέται ως Μary Wollstonecraft Godwin στις 30 Αυγούστου 1797 στο Λονδίνο της Βρετανίας.

Ήταν κόρη του πολιτικού φιλοσόφου William Godwin και της περίφημης φεμινίστριας Mary Wollstonecraft, που ασχολήθηκε εκτεταμένα με τα δικαιώματα των γυναικών.

Δυστυχώς για τη μικρή Μέρι, δεν γνώρισε ποτέ τη μητέρα της, η οποία πέθανε λίγο μετά τη γέννα.

Η δυναμική της οικογένειας θα άλλαζε βέβαια δραστικά όταν ο πατέρας της θα ξαναπαντρευόταν το 1801 τη Mary Jane Clairmont, η οποία έφερε στο σπίτι τα δύο δικά της παιδιά, πριν αποκτήσει ένα ακόμα με τον νέο της σύζυγο.

Η Μέρι ποτέ δεν τα πήγε καλά με τη μητριά της, γι’ αυτό και η τελευταία δεν είδε ποτέ την ανάγκη να στείλει τη Μέρι στο σχολείο, αντίθετα με τα υπόλοιπα αδέρφια της, για τα οποία η εκπαίδευση ήταν υποχρεωτική.

Παρά το γεγονός ότι δεν έλαβε βέβαια επίσημη μόρφωση, η τεράστια βιβλιοθήκη του πατέρα της και οι φίλοι του, όλοι άνθρωποι των γραμμάτων και του πνεύματος, θα την έφερναν σε επαφή με τον κόσμο των βιβλίων, ενσταλάζοντας στην καρδιά της την αγάπη για τον γραπτό λόγο.

Η Μέρι περνούσε τη μέρα της μ’ ένα βιβλίο στο χέρι, συχνά δίπλα στον τάφο της μητέρας της.

Το γράψιμο ήταν λοιπόν για την ίδια, διέξοδο.

Με τις μικρές ιστορίες που σκάρωνε να είναι αρκετά ικανοποιητικές.

Ήταν το 1814 όταν η Μέρι γνώρισε τον ποιητή Πέρσι Σέλεϊ, με τον οποίο συνδέθηκε ερωτικά αμέσως.

Ο Πέρσι ήταν αφοσιωμένος μαθητής του πατέρα της, σύντομα όμως έστρεψε το ενδιαφέρον του στη Μέρι, παρά το γεγονός ότι ήταν ακόμα παντρεμένος με την πρώτη του γυναίκα και η Μέρι ήταν ένα κορίτσι στην εφηβεία.

Το παράνομο ζευγάρι αναγκάστηκε να το σκάσει σύντομα από τη Βρετανία, ακολουθούμενο από την ετεροθαλή αδελφή της Μέρι, Τζέιν.
Η πράξη τους θα αποξένωνε τη Μέρι από τον πατέρα της, ο οποίος και δεν επικοινωνούσε μαζί της για σημαντικό χρονικό διάστημα.

Η Μέρι και ο Πέρσι θα ταξιδέψουν στην Ευρώπη για μια περίοδο, την ώρα που πάλευαν να τα καταφέρουν οικονομικά.
Το 1815 θα χάσουν το πρώτο τους παιδί, ένα κοριτσάκι που έζησε λίγες μόνο μέρες.
Το επόμενο καλοκαίρι θα βρει το ζεύγος Σέλεϊ στην Ελβετία, παρέα με την Τζέιν Κλερμόντ, τον Λόρδο Βύρωνα και τον John Polidori.

Η γέννηση του Φρανκενστάιν

Η συντροφιά διασκέδαζε και καλοπερνούσε, σκαρώνοντας συνεχώς λογοτεχνικά παιχνίδια.
Μια βροχερή μέρα λοιπόν του 1816 που ο χρόνος περνούσε με ανάγνωση ιστοριών με φαντάσματα, ο Λόρδος Βύρων πρότεινε να γράψει ο καθένας τη δική του ιστορία τρόμου.
Ήταν η στιγμή που η Μέρι Σέλεϊ συνέλαβε την ιδέα αυτού που θα γινόταν ένα από τα πλέον περίφημα μυθιστορήματα της σύγχρονης εποχής!
Ο Φρανκενστάϊν γεννιόταν από ένα λογοτεχνικό καπρίτσιο του Λόρδου Βύρωνα…

Αργότερα εκείνη τη χρονιά, η Μέρι θα βιώσει την απώλεια της ετεροθαλούς αδελφής της Φάνι, η οποία αυτοκτόνησε.
Άλλη μία αυτοκτονία θα σημάδευε τη χρονιά, αυτή τη φορά της συζύγου του Πέρσι.
Οι δυο τους ήταν πλέον ελεύθεροι να παντρευτούν, όπως και έγινε τον Δεκέμβριο του 1816.

Λίγο αργότερα, η Μέρι δημοσίευσε το οδοιπορικό-φυγή τους στην Ευρώπη (1817), συνεχίζοντας πάντα να συγγράφει την ιστορία τρόμου με το τέρας.
Ο άντρας της την πίεζε να τη μετατρέψει από ολιγοσέλιδο διήγημα σε κανονικό μυθιστόρημα, με τη συγγραφή του να αποδεικνύεται αρκετά απαιτητική.
Το 1818, ο Φρανκενστάιν (ή ο Σύγχρονος Προμηθέας) κυκλοφόρησε ως η νέα νουβέλα μιας άγνωστης συγγραφέως.
Πολλοί θεώρησαν μάλιστα ότι το βιβλίο ανήκε στον Πέρσι Σέλεϊ, μιας και είχε γράψει την εισαγωγή.

Το βιβλίο σημείωσε τεράστια επιτυχία  με αποτέλεσμα να επιτρέψει στους Σέλεϊ να μετακομίσουν στην Ιταλία τον ίδιο κιόλας χρόνο.

Την ώρα που η Μέρι ήταν ολόψυχα αφιερωμένη στο σύζυγό της, δεν είχε και τον ευτυχέστερο γάμο του κόσμου.
Η ένωσή τους στιγματίστηκε από μοιχείες και ράγισμα καρδιών, την ώρα που δύο ακόμα παιδιά τους πέθαναν.

Γεννημένος το 1819, ο γιος τους, Πέρσι Φλόρενς, ήταν και το μόνο από τα παιδιά των Σέλεϊ που θα έφτανε στην ενηλικίωση.
Τα δεινά στη ζωή της δεν είχαν ωστόσο τελειωμό, καθώς άλλη μια τραγωδία έμελλε να της χτυπήσει την πόρτα: ήταν το 1822 όταν ο Πέρσι πνίγηκε, έχοντας πάει για ιστιοπλοΐα μ’ έναν καλό του φίλο…

Χήρα ήδη από τα 24 της, η Μέρι Σέλεϊ πάλευε με την ανέχεια για να αναθρέψει τον γιο της. Έγραψε μια σειρά ακόμα μυθιστορήματα, την ώρα που προσπαθούσε να προωθήσει την ποιητική δουλειά του αδικοχαμένου Πέρσι και να του εξασφαλίσει έτσι μια θέση στη λογοτεχνική ιστορία.
Κανένα βιβλίο της  όμως, δεν θα είχε την εμπορική επιτυχία του «Φρανκενστάιν».

Έναν αιώνα περίπου μετά τον θάνατό της, άλλο ένα βιβλίο της Σέλεϊ θα έβρισκε το δρόμο για το τυπογραφείο, με τη «Ματθίλδη» να εκδίδεται τη δεκαετία του 1950.

Η διαχρονική κληρονομιά της ήταν ωστόσο η κλασική ιστορία του Φρανκενστάιν, με την πάλη του τέρατος με τον δημιουργό του να στοιχειώνει τη λαϊκή κουλτούρα και να γίνεται δημοφιλές θέμα στη λογοτεχνία του φανταστικού.

Το 1994, ο Κένεθ Μπράνα και ο Ρόμπερτ ντε Νίρο, θα ενσαρκώσουν ιδανικά τους κύριους χαρακτήρες του μυθιστορήματός της, το οποίο έχει γνωρίσει στην κινηματογραφική ιστορία μπόλικες μεταφορές στη μεγάλη οθόνη..