Κοινοποιησεις
 
Είναι λίγα.
Η άνοιξη έχει μεγάλη απήχηση, αλλά
είναι καλύτερο το καλοκαίρι.
Κι επίσης αυτές οι χαραγές που
σχηματίζει το Φθινόπωρο όταν μεσολαβούν Κυριακές
σε ορισμένες πόλεις,
κίτρινες από μόνες τους σα μπανάνες.
Ο Χειμώνας αποκλείει πολλά μέρη:
μεντεσέδες σε πόρτες προσανατολισμένες στο Νότο,
όχθες ποταμών,
δημόσια παγκάκια.
Τα εξωτερικά περιτειχίσματα
των παλιών εκκλησιών
είναι φορές που αφήνουν κενά
που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμα κι αν πέφτει χιόνι.
 
Αλλά ας μην αυταπατώμεθα: οι χαμηλές
θερμοκρασίες και οι υγροί άνεμοι
τα δυσκολεύουν όλα.
Επιπλέον, οι διατάξεις απαγορεύουν
τα χάδια
(με εξαίρεση συγκεκριμένες ζώνες της επιδερμίδας
εξαιρουμένων των μικρών παιδιών, των σκύλων
και άλλων ζώων)
και το “μην αγγίζετε,
κίνδυνος ατίμωσης’ μπορεί να διαβαστεί σε χιλιάδες βλέμματα.
Προς τα που να τρέξει κανείς να γλιτώσει λοιπόν;
Παντού μάτια λοξά,
βασανισμένοι κερατοειδείς
κόρες αδυσώπητες
καχύποπτοι αμφιβληστροειδείς,
παραμονεύουν, δυσπιστούν,
απειλούν.
Μένει ίσως η προσφυγή σε μοναχικούς περιπάτους,
το άδειασμα της ψυχής
από τρυφερότητα
και το γέμισμα της με αποστροφή και αδιαφορία,
σ’αυτή την εχθρική εποχή, ευνοϊκή προς το μίσος.