Κοινοποιησεις

Φωτογραφία Εξωφύλλου: Peter Lindbergh

Πως αποτυπώνεται το σκοτάδι ;

Πως προσδιορίζεται;

Υπάρχει χωρίς φως ;

Πόσους τόνους μοναξιάς έχεις διαφυλάξει  στο σκοτάδι σου και δε μιλάς;

Περνάει  αφιλτράριστα μέσα σου και σα φοβισμένο σκυλί , που κανένας δεν το αναζητά, τριγυρνάς ποντάροντας στη ζωή.

Οι άνθρωποι προδίδουν και δεν καταλαβαίνουν από βάθος.
Ένας μύθος, είναι η αντίληψη.
Μια αυταπάτη η λογική.
Μια υπερεκτιμημένη πλάνη πως, έχεις τον έλεγχο του εαυτού σου .

Είμαστε σκλάβοι των παθών μας και η ελευθερία, μία απροσδιόριστη αξία που προκαλεί δέος σε κάποιους οπαδούς της .
Το δέος προέρχεται απο το μάταιο της προσμονής.
Το α-διεξοδικό παιχνίδι της, παγιδεύει την αίσθηση του πραγματικού.
Την πραγματικότητα που κανείς δε θέλησε  ν’ αντικρίσει .

Αυτό είναι λοιπόν η ζωή ;

Ένα ατέλειωτο κυνηγητό του ανεκπλήρωτου ;

Οι άμυνες για το σκοτάδι έχουν την ίδια σύσταση με τη ζωή .
Ανεκπλήρωτες επιθυμίες , έρωτες και πάθη στρατευμένα έναντι της ύπαρξης .

Προηγούμενο άρθροΤα ποιήματα στο δρόμο | Χουλιαράς Νίκος
Επόμενο άρθροΑπό τη συλλογή Ενδοχώρα | Ανδρέας Εμπειρίκος
ΝΑΓΙΑ ΞΕΝΑΚΗ
Μεγάλωσα στην επαρχία ,εν πλω, σε ένα νησί. Δεν έχω γεννηθεί ακόμα και δεν είμαι σίγουρη για τον αν έχω πεθάνει ως τώρα. Υπάρχω με την αμφισβήτηση , το δείλι , την μουσική και την ηδονή των λέξεων . Σιχαίνομαι την ομοιομορφία . Είμαι ερωτευμένη με κάθε αντίφαση . Για να σε συμπαθήσω αρκεί να έχεις συναισθήματα διπολικού και την ικανότητα να μπορείς να τα ελέγχεις χωρίς να τα σκοτώνεις . Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ένα τριαντάφυλλο δίπλα σε ένα άδειο μπουκάλι κρασί.