Κοινοποιησεις

Πόσοι χώροι και χρόνια
με αντικείμενα
με ορέξεις
και με δάση με άγριες βιολέτες
εσύ αγγίζεις με τη ζωγραφική τα όρια
που χρωματίζουν τα πράγματα και τα ονόματα τους
και τους σπαραγμούς τους’ μια αχτίδα
είναι η ριπή της ορμής σου με τον ρυθμό και τον
σφυγμό και τη βραχνή φωνή του έρωτα που κρατιέται
κάποτε ψηλά και κάποτε χαμηλά πάνω σε γκάμες έξω
από κάθε γραφή είμαι πάντα μαζί σου.

.
πό τη συλλογή ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ της Μάτση Χατζηλαζάρου 1944 – 1985 |
Εκδόσεις: ΙΚΑΡΟΣ)