Κοινοποιησεις

Φωτογραφίες: Χρήστος Διαμάντης “ΣΚΕΤΟ JACK”

Ήρθε η άνοιξη.

Το πολύχρωμο κοντράστ του κόκκινου σουτιέν που της έσφιγγε με διάθεση πολεμική την πλάτη, σε συνδυασμό με το πράσινο λουρί της κιθάρας που μαρτυρούσε ανθοφορία, το επιβεβαιώσανε.

Τα έκρυθμα ξεφωνητά και οι άγρυπνοι χοροί της αρχηγού της φυλής που παρακαλά τους θεούς να σταματήσει να βρέχει, εισακούστηκαν.

Κι ο ηττημένος κακός χαμός των τζιτζικιών που καπελώνει ανενδοίαστα στις συναυλίες της, ανεφάνη.

Η Ματούλα Ζαμάνη έκανε, χθες, ακόμη μια πρεμιέρα στο Σταυρό του νότου.

Οι πιστοί ήμασταν εκεί για να θριαμβολογήσουμε σε ρυθμό μείζονα αλλόφρονα κι έπειτα να σνιφάρουμε ανυπόμονη τζούρα από το συναυλιακό θέρος που θα έρθει.

Και, ώ, του θαύματος, την ώρα που φωνάζαμε μεθυσμένοι μαζί της το ‘’καίγομαι και σιγολιώνω’’, η θερμοκρασία στην Αθήνα πλησίαζε τους 20 βαθμούς κελσίου.

Εμείς, πλησιάζαμε ο ένας τον άλλο και ξομολογόμασταν τα ρεφρέν της.

Πότε με χέρια ψηλά, πότε με χέρι δίπλα σε άλλο χέρι.

Μετά, διάλλειμα για τσιγάρο στο ολοκαίνουριο ‘’Λάθος Φιλιά’’ εμείς, διάλειμμα για να κουρδίσει την κιθάρα της εκείνη.

Το χοτ με αυτή την τύπισσα είναι ότι την γουστάρεις κι όταν δεν παίζει.

Κάποιοι πάμε ξεκάθαρα για ν’ ακούσουμε (και) τα ετοιμόλογα προλογάκια πριν τα τραγούδια της, να τη δούμε να πειράζει παιχνιδίστικα το ντεκολτέ της, ν’ αναποδογυρίζει τις εκστατικές της μπούκλες και να γκρεμίζει με περηφάνια την εικόνα του καλλιτέχνη τον οποίο πρέπει να κατακλύζει η σοβαρότητα άμα παίζει στον Σταυρό του Νότου.

Τη σοβαρότητα η Ζαμάνη την εγγίζει χειρουργικά μ’ έναν άλλο τρόπο.

Το δεύτερο καινούριο της τραγούδι, το ‘γραψε για την Γιαννούλα την Κουλουρού, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά ότι όσο κι αν τσαλακώνεται στη σκηνή, η ωριμότητα της είναι κάτι εντελώς το διαφορετικό από τα συνηθισμένα αποστειρωμένα είδη καλλιτεχνών που θα ‘ναι μια ζωή σιδερωμένοι.

Αργότερα, high score κρεσέντου σημειώθηκε, όταν η όμορφη παλαβιάρα η Γωγώ (ναι, είναι εκείνη που σηκώνεται στα ‘’Πάγια’’ του Σωκράτη) ανέβηκε στη σκηνή μαζί της.

Αν δεν είχα δει την μαμά της να φτάνει με το φαγητό, δεν υπήρχε περίπτωση να πιστέψω ότι την έχει γεννήσει άλλη γυναίκα.

Μικρή σημασία, μπράβο σε όποια κι αν την έκανε.

Το πολύχρωμο κοντράστ του κόκκινου σουτιέν που της έσφιγγε με διάθεση πολεμική της πλάτη της, σε συνδυασμό με το πράσινο λουρί της κιθάρας που μαρτυρούσε ανθοφορία, το επιβεβαιώσανε.

Γαμημένο καλοκαίρι, ετοιμάζουμε τα έρημά μας κορμιά, τις αφρισμένες μπίρες κι ερχόμαστε.

Προηγούμενο άρθροΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΟ ΤΡΟΛΕΥ
Επόμενο άρθροΑνυπακοή | Χάρης Γαντζούδης
ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΤΣΑΔΟΥΡΗ
σαρκοφάγα ενεργητικοπαθητική προδιάθεση για αρπαχτές με λέξεις. χωρίς αγκαλιά. ανιάτως πάσχουσα από χρόνιο σεξισμό για την πάρτι τους. εντοσθιώνω ψαχουλευτικά ανθρωπάρια, παπάρια, στιγμές, στυγνές, ψαχουδουλεύοντας χωρίς τακτ οισοφάγους και στομάχια. μεγάλωσα σε χωριό. πιστεύω στο μάτην