Κοινοποιησεις
Κάποτε ήμουν των θνητών,
τώρα δεν είμαι, με ξέβρασε η θάλασσα σε
πόλη των αγγέλων.
Κάποτε ήμουν των γήινων και των απλών,
τώρα δεν είμαι, ψευτιά και υποκρισία αντίκρισα.
Κάποτε δεν είχα τύχη,
τώρα όμως έχω, καιρό τώρα ταξιδεύω ανάμεσα στ΄αστέρια.
Κάποτε ήμουν χαμένη σε θάλασσες δακρύων, τώρα δάκρυα δεν έχω,
ένα έγινα με την θάλασσα.
Κάποτε με μάγευαν οι ακτές και η στεριά,
τώρα μαγεύομαι από ωκεανούς φουρτουνιασμένους.
Κάποτε ήμουν των ανθρώπων, τώρα είμαι των τρελών
και των δαιμονισμένων.
Κάποτε ήμουν των πληγωμένων, τώρα έμαθα και άλλαξα.
Κάποτε ο χρόνος μετρούσε, τώρα πέρασα στην αιωνιότητα