Κοινοποιησεις

η ανθρώπινη σκόνη
προβλέψιμη τροχός
σε ακέφαλο δέρας

λαλιά νοικιασμένη
με μηδενικά φωνήεντα
βαθύς συριγμός

ακινητώ
σε γωνία
απόμερη
μ’ όλα τα “όχι”
παραμάσχαλα

το δέρμα μου
βαθιά ρυτίδα
μεταξωτή πικρότητα

κι ο θάνατος
πιο κει
στρογγυλοκάθεται
και διηγείται
τη σαρκώδη απουσία
και χαιδεύει
τα ονείρατα
ξηλωμένα
στην πολυτέλεια
του “ναι”
.
(Πηγή φωτογραφίας: Hervé Guibert)