Κοινοποιησεις

πλησίασα
τη σιγή
πιότερο
από κάθε τι
τη στεφάνωσα
μ’ αλάλητα πουλιά
στην ασώματη νύχτα
που στομώνει
το ηλιογέννητο
στέμμα της μέρας
και πληγώνει
το γλυκύτατο
θάμβος

ζυγώνω
τη ζήση μου
μ’ όλο το ρίγος
που εκβάλλει
στα ματόκλαδα
κι υπερβαίνω
τα νέφη
αναπλάθοντας
τ’ ακριβοθώρητο
νυχτολούλουδο
σε καιόμενη
σελήνη
γυμνή κι απορριπτέα
από κάθε στέρηση
θεόληπτη
μα δοσμένη
σαν φίλημα
πνευστό
που διαστέλλει
την αντηλιά
.
(Photo by Matt Finelli)