Κοινοποιησεις

στην πέτρα
η ψυχή
λυτρώνεται
κι απ’ την αρχή
ανασαίνει,
κι από τη θύμηση
βαθύτερα
βλαστάρι
αναγεννάται
και αναδύει
πουλιά μειλίχια
σαν στόμα που σκιρτά
κι αναζητά
το ημέρωμα
στην ερημία
των σπλάχνων
εκεί που η τέλεψη
ματώνει
και η αρχή
προσμένει
κυματισμούς αέρινους
καρπούς γαλάζιους θόλους
με χέρια
νερένιους μαίανδρους
βουβά να κελαρύζουν
κι οι δαίμονες
χαράματα
στις φλόγες
ηττημένοι
τον έρωτα
να ψάλλουν
σ’ αναστημένο σώμα

.
(Φωτογραφία – λεπτομέρεια: William Mortensen)