Κοινοποιησεις
Κανονικά δεν θα πρεπε να
γράφω αυτές τις λέξεις 
όχι γιατί με ενοχλούν 
αλλά γιατί κανονικά 
δεν θα έπρεπε να γράφω 
τι στιγμή που οι λέξεις 
έχουν ξεφτίσει περισσότερο από ποτέ 
καταλήγοντας σχεδόν κενές νοήματος 
Κανονικά δε θα έπρεπε
να με νοιάζει 
αφού μπορούμε να απολαμβάνουμε 
προλεταριακά μοχίτο 
ακούγοντας Buena Vista Social Club, 
πληρώνοντας όμως σε ισχυρό και κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα 
και όχι σε φτηνιάρικα πέσος 
όπως οι συμπαθείς κατά τα αλλά Κουβανοί 
Η Κούβα μάλιστα μας εξυπηρετεί 
καθώς είναι μακρυά και δίπλα εξωτική 
Από τη μια λόγω Καραϊβικής 
κι από την άλλη
είναι κομμουνιστές 
πέντε μέτρα μακρυά από τον κώλο μας, 
κι έτσι δεν κινδυνεύουμε 
να εισβάλουν από τα βόρεια σύνορα μας 
μετά το τέλος του Φουκουσίμα ή Φουκουγιάμα 
Έτσι λοιπόν το φάντασμα 
δεν πλανιέται πάνω από την Λευκή Ευρώπη μας 
και δεν απειλεί να στοιχειώσει τα μοχίτα 
ούτε τις μουσικάρες μας 
στα κουλ μπαράκια του Ψυρρή 
Φαντάσματα με άσπρα σεντόνια 
σαν αυτά στις παλιές ταινίες 
του βωβού κινηματογράφου 
σαν αυτά που φοράνε 
τα μέλη της Κου Κλουξ Κλαν 
αφήνοντας βωβούς και φοβισμένους 
μαύρους και μαύρες προλεταρίες 
Ίσως λοιπόν οι σκηνοθέτες
να ήθελαν να περάσουν ένα μήνυμα 
για τα λευκά σεντόνια και τα λευκά μυαλά 
Ίσως τα άσπρα σεντόνια των φαντασμάτων 
δεν είναι μια αφήγηση που 
πηγάζει από την έβδομη τέχνη 
ίσως η γέννηση αυτών το φαντασμάτων 
να συνέβη στα βαμβακοχώραφα του νότου 
Πάντως εμείς, κανονικά, δεν έχουμε 
και δε φοβόμαστε τέτοια φαντάσματα 
Εξάλλου το λευκό σεντόνι 
κάνει εύκολα λεκέδες 
από τα ένδοξα χοιρινά σουβλάκια 
της αιλλυνοικής φυλής 
Κανονικά τα φαντάσματα αυτά 
δεν είναι τόσο υπερφυσικά 
όσο η αρβύλα της Νέας Κανονικότητας 
που αποφάσισαν να στοιχειώνουν 
τα μη κανονικά έδρανα των πανεπιστημίων 
Κανονικά, υπάρχει για όλους μας 
μια κανονικότητα 
που χώρα τον καθένα που την φαντασιώνεται, 
μόνο που κανονικά αυτό δεν αφορά 
κανένα Κανονικό εκτός κανονιστικού πλαισίου 
Ίσως κανονικά αυτά που γράφω 
να μη βγάζουν νόημα 
όμως κανονικά ίσως να μην υπάρχει και 
κάποιο τέτοιο