Κοινοποιησεις

Της ανθρώπινης Ζωής ο χρόνος
Είναι μια στιγμή
Κι η ψυχή μια γυροσκοπική Μετάπτωση
Ένας Στρόβος μελανομβαφής
Όλα του σώματος είναι ρευστά σαν Ποταμός
Ενώ της ψυχής το Όνειρο κι η ψευδαίσθηση
Μεταβάλλονται όλα
Και διαλύονται όλα
Ό,τι γεννήθηκε από τη γη
Σε αυτήν πίσω θα επιστρέψει
Μα όσα άνθισαν από αιθέριο Σπέρμα
Στο θόλο του Ουρανού θα ξανακαταλήξουν
Ροές κι Αλλοιώσεις ανανεώνουν
Τον Κόσμο διαρκώς
Κι η αδιάλειπτη Φορά του Χρόνου
Παρατείνει το Άπειρο της Αιωνιότητας
Όπως είναι μια Εισπνοή και μια Εκπνοή
Μην παραιτείσαι
Μην αποθαρρύνεσαι
Στο Κύμα το Πηδάλιο μην κλυδωνίζεσαι
Το Βλέμμα φωτεινότερο
Και να αγαπάς πάντα αυτό στο οποίο
Επιστρέφεις
Ανέγγιχτος από κάθε ύβριν
Διαποτισμένος από τη δικαιοσύνη
Όλα τα έλλογα Όντα είναι συγγενή
Τι σκέφτεσαι τώρα
Μη σπαταλήσεις τη ζωή που σου μένει
Σε σκέψεις για τους άλλους
Όλα είναι η ιδέα που έχουμε γι’ αυτά
Μην αφήνεις την ψυχή σου να γίνεται
Ένα απόστημα
.

(Από το βιβλίο: ΤΡΙΑ | Μάνος Λαμπράκης | Απόσπασμα από το κεφάλαιο:
Ο γαρ Έρως ως Ύδωρ | Φιλολογική & τυπογραφική επιμέλεια: Νίκος Μαθιουδάκης | Εκδόσεις: ΣΥΡΤΑΡΙ, Α’ έκδοση Ιούνιος 2021)