Κοινοποιησεις

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Είναι οι μισητοί δολοφόνοι,
που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω
μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος.
Είναι εκείνοι που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι
κυβερνήσεις, σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν
μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που
να προκαλεί ανησυχία.

Ο εθνικισμός είναι και αυτός Νεοναζισμός. Τα κουρεμένα
κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά την θέλησή τους,
ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να
υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή
διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο.
Δικό τους ή των άλλων.

Ο Νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση
του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά σας.
Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του
AIDS, από άγνοια, αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί
μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του Φασισμού, πάλι από άγνοια,
αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει, χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή.
Ο Νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία.
Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστής είναι ο Θάνατος.