Κοινοποιησεις
Και η αγάπη αντίκρισε την εποχή
και γέλασε,
καθώς γνώριζε πως δεν τη χρειαζόταν.
 
Προσποιήθηκε
ότι πεθαίνει για μία ημέρα
και ανασταίνεται τη νύχτα,
χωρίς νόμους,
ανυπόληπτη.
 
Αποκοιμήθηκε,
σε μια γωνιά της καρδιάς,
σε χρόνο ανύπαρκτο.
 
Διέφυγε,
χωρίς ν’ απομακρυνθεί.
 
Επέστρεψε,
χωρίς να ’χει αναχωρήσει.
 
Ο χρόνος πέθαινε
κι εκείνη άντεχε..