Κοινοποιησεις
 
Να οικτίρεις το έθνος που ερίφια είν’ ο λαός του,
και που οι ποιμένες του σε λάθος δρόμο τα πηγαίνουν.
Να οικτίρεις το έθνος που ψεύτες είναι οι αρχηγοί του,
που τους σοφούς του φίμωσαν,
και τα στενά μυαλά τους κύματα ερτζιανά διώκουν.
Να οικτίρεις το έθνος που δεν υψώνει τη φωνή του,
παρά για να παινέψει τους κατακτητές
και να επευφημήσει το νταή σαν ήρωα
και στόχο έχει βάλει, τον κόσμο με βία και βασανισμούς να διαφεντέψει.
Να οικτίρεις το έθνος που πέρα απ’ τη δική του γλώσσα
καμιά άλλη δεν γνωρίζει
ούτε πολιτισμό κανένα εξόν απ’ το δικό του.
Να οικτίρεις το έθνος που η ανάσα του χρήματα είναι
και τον ύπνο του καλά ταϊσμένου κοιμάται.
Να οικτίρεις το έθνος-ω, τον λαό να οικτίρεις που αφήνει
το δίκιο του να κατατρώγουν
και την ελευθερία του να του στερούν.
Χώρα μου, τα δάκρυά σου, γλυκιά πατρίδα της ελευθερίας.
 
(Μετάφραση: Χρυσούλα Πατρώνου Παπατέρπου |
Δημοσιεύθηκε στην ΟΔΟ στις 21 Ιουνίου 2012, αρ. φύλλου 647)